Indien je mij 10 jaar geleden had gevraagd een blog te starten, ik zou je vierkant uitgelachen hebben. Mijn haren komen nog steeds recht als ik nog maar denk aan die vreselijke schrijfopdrachten op de middelbare school. Over een verplicht onderwerp, zomaar uit het niets, pagina's vol pennen. Neen, bedankt! En dan heb ik het nog niet over vreemde talen gehad. Mijn tweetalige blogpost in het kader van de Nina blogtour liet ik wijselijk nalezen.
Ik ben bio-ingenieur van opleiding en daar is een reden voor. Bij het ontvangen van mijn taalkundige kwaliteiten stond ik achteraan in de rij. Nog steeds moet ik nadenken over -d of -t en regelmatig Google ik een woord, dat ik wil schrijven, op zijn correctheid. Geef mij maar rechttoe rechtaan wetenschappen, formules en vraagstukken zijn meer mijn ding.
Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik best jaloers ben op de vlotte grappige schrijfstijl van Eva, de kwinkslag waarmee mevrouw Khadetjes een glimlach op je gezicht weet te toveren en de heldere uitleg van Mieke haar tutorials. Maar ik ben wie ik ben en ik stond vanachter remember.
Helemaal achteraan zal het nu ook niet geweest zijn want blijkbaar weten jullie mijn blog wel te appreciëren. Op 2 jaar tijd steeg het volgers aantal naar iets meer dan 200. Zou ik er volgend jaar 300 hebben?
En om het iets meer dan tweejarige bestaan van mijn webstek te vieren geef ik iets weg. Een eigen creatie, zij het niet van mijn hand. Naar aanleiding van de enthousiaste reacties op Britt haar maaksels, knipperde ik eens lief met mijn ogen. Met engelengeduld fabriceerde ze twee paar prachtige oorbellen uit Fimo en die zijn voor jullie!
Laat in een reactie weten welk paar, groen-roze of blauw, je verkiest. Mijn blog volgen via Bloglovin, Facebook of Google plus is aangewezen. Zo mis je de uitslag van dit weggeeffeestje niet.
Niemand gaat ontkennen dat baby's schattig zijn, zeker als ze elders de nacht doorbrengen. Zo een klein hoopje mens dat overal slaapt ongeacht het aantal decibels dat er geproduceerd wordt, het lijkt een eeuwigheid geleden.
Gelukkig is er nog de schoonzus die, met medewerking van de schoonbroer, zorgde voor familiale uitbreiding. En als je dan even op bezoek gaat bij de nieuwste aanwinst in de familie, kan dat uiteraard niet zonder handgemaakt pakketje.
Op de lijst met mogelijke projecten scoorde de Kiind jumpsuit het hoogst. En toen we wisten dat het een meisje was geworden kocht ik een schattig Froy & Dind tricot met een vleugje roze en bijpassende boordstof bij Framalo.
Het kruippakje zat vrij snel in elkaar, het verkeerd inzetten van twee kamsnaps niet meegerekend. Al leerden we hierdoor dat je die gewoon met brute kracht kan verwijderen.
En dan schoot er nog een klein lapje zwanentricot over en viste ik wonder boven wonder een effen tricot in het perfecte blauw uit de beperkte voorraad. Hiermee zou het moeten lukken een T-shirt voor grote zus Anna te fabriceren. In de enige Ottobre die hier in de kast ligt stond er gelukkig eentje met raglan mouwen. Ondertussen vervoegde Billie de patronenvoorraad.
De echtgenoot had het lumineuze idee er een bijpassende pyjama van te maken, maar vroeg zich af of ik dat nog op één avond in elkaar kon steken. Tuurlijk, overlockgewijs werd dat klusje snel geklaard!!! Ik had zelfs nog wat tijd om te spelen met boorden aan mouwen en benen.
En zo kunnen de zussen Anna en Eline assorti in hun bed kruipen. Schattig niet?
Britt, de meest modebewuste dochter, weet maar al te goed wat er in haar kleerkast mag belanden en wat niet. Tijdens het maakproces zie je vaak al op haar gezicht of het kledingstuk in wording een plaats gaat veroveren tussen haar favoriete outfits of verbannen zal worden tot een plekje achteraan in de kast.
Regelmatig ziet ze ontwerpen in LMV die haar hartje sneller doen slaan. Alleen is mijn 14-jarige ukkepuk een smalle spriet en ontbreekt er hier en daar nog wat volume om in de maattabel van LMV te passen. Zo staat de Emma jurk hoog op haar verlanglijstje maar ik durf er mij niet aan te wagen. Met het nodige geduld komt dat wel in orde met dat volume.
De Tilda top stond op een denkbeeldige tweede plaats. Een eenvoudig ontwerp dat ik mij nog wel zag aanpassen tot tienerversie.
Aan de zoektocht naar een passende stof kwam een einde toen we bij Jo De Visscher deze mooie groene stof vonden. De draagster in spé was mee, wat het zoekproces enigszins vergemakkelijkte.
Ik nam maatje 34 over zonder naadwaarde. De zijnaden stikte ik op 1,5 cm en moest enkel onder de oksels wat aanpassen, lees stikken op 1 cm.
Of deze Tilda top is goedgekeurd? Daarvoor hou ik mijn wasmand in de gaten,gezien het verband tussen het dragen en wassen rechtevenredig is.
Of ik suikerbonenzakjes wou maken voor hun kleine uk in wording. Tuurlijk, tegen een beetje bandwerk zeggen we hier geen neen. Een ideaal vakantieproject zo bleek achteraf want mijn drie dames hielpen mee waardoor het echt bandwerk werd. Plooien, spelden, stikken, draadjes afknippen,.. iedereen had zijn taak.
Ondertussen staat 20 augustus voor eeuwig in ons geheugen gegrift als de dag waarop we in Parijs telefoon kregen van het thuisfront. Eline besloot op een keizerlijke manier de wereld te verkennen en zorgde ervoor dat kleine Anna grote zus werd.
Mijn wederhelft en zijn broer hebben duidelijk hun specialiteit gekozen, waardoor oma het ondertussen moet stellen met vijf kleindochters. Mijn meisjes vinden een nichtje erbij geweldig en uiteraard zakten we, eenmaal terug uit Parijs, al eens af naar het verre Leuven om haar te bewonderen.
En ik, ik denk na over wat ik voor deze meid ga maken om haar te verwelkomen. Een slaapzak, een vlinderdeken, een kruippakje, een kleedje of babymutsje,...
De mogelijkheden zijn eindeloos, mijn tijd helaas niet.
Ik kocht een beetje me-time. Aanstaande donderdag ga ik workshoppen bij Framalo, om onder het toeziend oog van Marthe herself een Nina broekrok in elkaar te flansen.
Om de Nina matentabel al even te checken maakte ik voor mezelf een eenvoudig A-lijn rokje uit een dikke blauwe geweven stof die ik ooit kocht bij Mon Depot. Het is er eentje van Lucy has a secret. Voor het accent aan de zakjes gebruikt ik een overschot van de jurk die je hier rechts ziet staan.
Het rokje werd vorige week uitvoerig getest tijdens ons weekje in de Franse hoofdstad en ik kan alleen maar besluiten dat hij zalig zit, die rok.
Een ideaal basismodel om verder mee aan de slag te gaan. Er zullen hier nog Nina varianten verschijnen, wees daar maar zeker van.
Mijn vorige Belladonna jurk werd door Mart enthousiast onthaald. Eigenlijk is het kind content met alles wat ik voor haar maak.
Er stond meteen een tweede jurk op de planning, want vorig jaar koos ze tijdens onze reis naar Kopenhagen een donkerblauw stofje uit dat nog steeds geen bestemming had gekregen.
Omdat donkerblauw ook maar donkerblauw is werd in de Stoffenkamer een contrasterend roze stofje gehaald. Kwestie van de boel wat op te vrolijken.
De foto's werden genomen in Parijs, waar we momenteel vertoeven. En blijkbaar zijn we niet de enigen die daar foto's nemen!
Elke naaijuf, patroontekenaar of naaiboekenschrijver heeft zo zijn eigen systeem om te hechten aan het eind van figuurnaden.
De ene maakt een knoopje, de andere stikt nog even verder zonder stof, wat mijn naaijuf de term 'trens' toekent.
Allemaal passeerden ze reeds de revue. De laatste Femma naaijuf Bea had nog een ander systeem dat, volgens haar, uit de haute couture komt. En ik moet eerlijk toegeven dat het een beetje prutswerk is, maar zeker de moeite waard om eens uit te proberen.
Hopelijk loodsen mijn foto's je makkelijk doorheen het proces en is mijn uitleg begrijpbaar.
Stap 1: Haal de onderdraad naar boven aangezien je enkel met deze onderdraad gaat stikken.
Je bovendraad heb je niet meer nodig. Haal die uit je machine.
Afhankelijk van de lengte van de te stikken figuurnaad trek je de onderdraad een eind uit de machine.
Stap 2: Stop deze onderdraad van achter na voren doorheen je naald. Dus net het omgekeerd van wat je gewoon bent te doen. Je automatische draadinrijger kan je helaas niet gebruiken voor deze klus. Het is dus even prutsen.
Stap 3: Met deze onderdraad rijg je verder je machine achterstevoren in. Omdat ons brein dat helaas niet zo goed toelaat is het makkelijker de machine 'gewoon' in te rijgen met deze onderdraad. Begin bovenaan en volg de pijltjes. De onderdraad en bovendraad zijn dus één geheel.
Stap 4: Zorg er eerst voor dat de draad goed strak zit, anders eindig je met een lusje, wat niet de bedoeling is. Nu kan je beginnen stikken en ook hier werk je omgekeerd van wat je gewoon bent. Stop de naald net in de stof vlak tegen de rand van de stofvouw op het eind van de figuurnaad en stik richting geknipte stofrand. Hecht aan het einde.
Stap 5: Aanschouw je resultaat en beoordeel of je al dat prutswerk de moeite vindt voor een netjes afgewerkte figuurnaad.
Bij mij hangt het een beetje af van het project waar ik mee bezig ben. Zitten de draadjes van de figuurnaad verstopt achter voering dan doe ik meestal niet de moeite. Maar komt er geen voering aan te pas dan is dit toch zeer netjes qua afwerking.
