Dubbel feest!

Anna werd eind april drie en omdat Britt ook jarig is in mei maken we er steeds een dubbel feest van. De feestdatum werd vastgelegd op 31 mei, waardoor ik nog massa's tijd had om een cadeautje in elkaar te steken.

Door omstandigheden werd de datum verschoven naar 14 mei, de verjaardag van mijn eigenste middelste meid die 14 werd. En die nieuwe deadline, die samenviel met het indienen van rapportpunten en het opstellen van examens, die haalde ik helaas niet. 

Ondertussen zijn deze laatste hindernissen voor extra naai-tijd achter de rug en werkte ik het verjaardagscadeau af.

Op 'De Bonte Fabriek' kocht ik het Finch Fabrics paneel Pluisjes en beer, bij de zeer vriendelijke webshophouders van 'Fairy Tailors', met de bedoeling er een Julia sweater uit te maken. Omdat ik het voorpand dan moest verknippen werd plan B ingeroepen. In een Ottobre uit 2012, met dank aan Geertrui,  vond ik een leuk tuniek patroon waarmee ik aan de slag ging.

Mijn grote jongedames vinden het tuniekje super schattig. Gelukkig passen ze geen van alle drie in maatje 104, zodat het eindresultaat binnenkort rond Anna's lijfje te zien zal zijn.

Mijn eerste Belladonna jurk

De maand mei is standaard een drukke periode op school. Nadat alle examens werden opgesteld en de rapportperiode voor het laatste dagelijkse werk wordt afgesloten keert de rust een beetje weer. Zover is het nog niet, maar het einde nadert en het vooruitzicht naar vakantie komt reeds voorzichtig piepen.

De naaitijd was de laatste weken dan ook enigszins beperkt. Toch slaagden we erin tussen alle bedrijvigheden door een Belladonna jurk af te krijgen voor de oudste. Hij stond reeds lang op de planning, die jurk. En omdat pubers en geduld geen 'match made in heaven' blijkt te zijn ben ik niet de enige die blij is dat hij eindelijk klaar is.

Wonder boven wonder pasten mijn oudste haar afmetingen binnen één en dezelfde maat. Ik moest dan ook niets aanpassen aan het patroon. Nu kan ik al een tijdje niet meer spreken over mijn kleine meid, maar ik was toch verbaasd toen bleek dat ik maatje 44 moest overtekenen voor mijn 15-jarige. We zullen het maar op de Franse maten steken.

Omdat het dunne Strass stofje haar een beetje teveel doorkijk zou bezorgen, werd de hele jurk gevoerd en moest ik noodgedwongen afwijken van de werkbeschrijving. Het voeren van het rugpand bezorgde mij het nodige denkwerk, maar het is gelukt.

 

 De dochter is in de wolken met haar nieuwste aanwinst en ik moet eerlijk toegeven dat het model haar goed gaat. Ze heeft er zelfs al een tweede besteld, al zal ze ook daarvoor nog wat geduld moeten uitoefenen.

Het kleed van Echternach

De naaimachine stond enkele weken werkloos te wezen wegens gebrek aan tijd en een schoolreis naar zonnigere oorden. Ondertussen zijn we al even terug thuis en werd de paasvakantie naarstig gebruikt om menig schoolwerk te verrichten. Kwestie van wat voorsprong te nemen.

 

En tussen al dat school- en huishoudelijk werk mag een mens al een keer ontspannen niet? 

Ik maakte een Jill jurk uit La Maison Victor voor mijn kleinste jongedame. De kinderen zaten tijdens de paasvakantie met oma aan zee, ideale naai omstandigheden dus. 

Ik deed een verdienstelijke poging de print te laten doorlopen aan de rits en omdat dat nooit ging lukken met alle verschillende delen van het voorpand ging ik daar voor een contrasterend kleurtje. De reeds gekochte blinde rits was toevallig net dezelfde kleur als het overschotje van hier. Een toevalstreffer!

En toen de jongste spruit het kleed aandeed werd mijn vermoeden bevestigd. Er klopte duidelijk iets niet. Om één of andere obscure reden had ik het voor mekaar gekregen linker en rechter boven voorpand om te wisselen. 

In eerste instantie dacht ik, ze zal het zo ook wel aandoen. Na een nacht bezinning werd het tornmes bovengehaald. Het lostornen en opnieuw in elkaar steken duurde langer dan de assemblage van het kleed zelf. Ah ja, want alles was netjes samen overlocked.

 

Gelukkig is Maud blij met haar nieuwe garderobe uitbreiding. Ideaal ook om, samen met neefje Rik, paaseitjes te gaan rapen bij oma, die de paashaas op bestelling liet komen als iedereen een gaatje in zijn agenda had. Ze wisten wel een beetje van de warmte.

De andere dames staan in de wachtrij. Eerst op de planning staat een Belladonna jurk voor de oudste. Ze koos een zeer dun katoentje en dus moet de jurk helemaal worden gevoerd. En hoe ik dat ga klaarspelen, daar moet ik mijn hoofd nog eens grondig over breken.

Vijgen na pasen

Ergens in januari begon ik eraan, tijdens de twee wekelijkse naailes.

  
Met andere tussendoor projectjes kreeg die Martini dress uit LMV traag maar gestaag vorm.

 Eindelijk is hij klaar. 

Veel te laat want de zomer staat voor de deur en in het wollen Strass stofje is dat natuurlijk veel te warm. 

Er ligt er hier dus in de kast al eentje te wachten tot het weer winter wordt. Maar laat dat nog maar even duren.

Het Femma blogboek

Geruime tijd geleden won ik bij haar het 'Make it, Blog it, Share it' boek. Lobke was zo vriendelijk mij een persoonlijk berichtje te sturen op Facebook om mij op de hoogte te brengen. Om één of andere reden was de uitslag van de give away mij volledig ontgaan. Enkele dagen later viel het boek hier netjes in de brievenbus.

 

Wat meteen opvalt is de overzichtelijke indeling van het boek. Allerlei tips worden netjes verzameld in verschillende categorieën. Ze hier allemaal opnoemen zou een beetje saai worden maar er zijn toch enkele onderverdelingen waar ik mij zeker nog verder in ga verdiepen. Eén ervan is het blogrecht. Toch belangrijk om te weten of wat je doet wel conform het auteursrecht is.

En omdat ik hou van blogs met mooie foto's zoals deze en deze, heb ik mij voorgenomen het hoofdstuk rond fotograferen eens grondig door te nemen. Nooit te oud om bij te leren!

Waar ik het meest mee sukkelde bij het opstarten van dit blogje was de technische kant van de zaak. Helaas heb ik niet veel kaas gegeten van informatica, laat staan van allerlei HTML-codes. Het heeft toch wat voeten in de aarde gehad voor ik een lay-out had die er min of meer uitzag hoe ik hem wou hebben. Mijn banner, inclusief de zelfgetekende bloempjes, werd nota bene gemaakt in Word. Die technische kant ga je jammer genoeg ook niet terugvinden in het boek. Wel worden de verschillende blogplatforms met elkaar vergeleken en wordt her en der verwezen naar een online handleiding.

En natuurlijk staan er ook heel wat URL's in van blogs over de meest uiteenlopende onderwerpen. Kwestie van wat extra inspiratie te kunnen opdoen.

Mijn bescheiden blog ga je er niet in terugvinden, maar vermits je hier zit te lezen heb je gelukkig je weg tot hier reeds gevonden ;)

Lucky me!

Naar jaarlijkse traditie gaan de zesdejaars de week voor de paasvakantie op eindejaarsreis en als klastitularis mocht ik mee met mijn 19 wetenschappers.

 

Met die wetenschappers trokken we naar Lanzarote om in levende lijve te kunnen genieten van vulkanen en endemische soorten (ik denk dat ze dat woord na een week niet meer kunnen horen).

We gingen volop voor natuurbeleving op de mountainbike en te voet. Zagen prachtige kleurrijke vissen al drijvend met een snorkel.

Bezochten de bouwwerken van Cesar Manrique voor een spatje cultuur en ontspanden tijdens de yoga-sessie. Sommigen werden vriendjes met hun surfboard, anderen niet.

Ons vitamine D gehalte kreeg een boost en onze huid zowaar een kleurtje. Het was een zalige bende om mee te hebben.

Als dat geen excuus is om even geen naaisels tentoon te spreiden!

Alleen jammer dat ik niet bij de Big Blogameetup 2 kon zijn.

Dus hierbij een kleine noot aan de organisatie van de Big Blogameetup 3: Als het even kan geen blogameetup de week voor de paasvakantie want dan ben ik er even niet en ik wil graag overal bijzijn ;)

Instant voldoening!

Ik had nood aan een snel klaar project. Zo ééntje waarbij je na een uurtje of twee een afgewerkt product in handen hebt. 

Vele blogposts beloofden mij dat de Julia sweater van Compagnie M. er zo eentje was . Om alle benodigdheden in huis te halen maakte ik met plezier een tussenstop onderweg naar huis in de Stoffenkamer.
Het Froy en Dind tricot beet al een tijdje in mijn been maar de modebewuste dochter vond het maar niets. Eén voordeel, niemand gaat hem komen 'stelen' uit mijn kast.

Nu op twee uur kreeg ik het ding niet af. De twee jongste dochters wouden zo nodig ook naaien. En dus moest mama haar aandacht verdelen tussen het naaiproject van de jongste en mijn trui. Want zonder die onderbrekingen was hij zeker en vast afgeraakt op minder dan twee uur.

De verdeelde aandacht zorgde er ook voor dat de gewenste diepe halsuitsnijding een gewone werd. Volgende keer beter.