Restjesverwerking

We hadden nog een lapje over van dit project. Te klein om grote plannen mee te koesteren. Te groot om zomaar links te laten liggen. 

Een shortje voor de jongste moest nog net lukken. Ik wou een sportmodel met randjes aan de pijpen en vond het ideale patroon in de Ottobre 03/2014. 

Eenmaal de short af was meende ik mij een lapje tricot te herinneren in een matchend kleurtje. 

Het lag geduldig te wachten in de stoffenvoorraad en werd omgetoverd tot een T-shirt uit datzelfde Ottobre boekje. De mouwen werden achterwege gelaten en zowel mouwen als halsboord werden afgewerkte met een bies. 

Pas in een laatste fase zag ik dat ik bij het voorpand de 'foute' kant van de stof gebruikte. Laat het een test zijn om na te gaan wie van de familie hier eens komt piepen want ik vertelde het hen niet.

En die flamingo op het voorpand, tja die kon ik echt niet laten liggen.

Vuurtorenrood

Inpakken om er een weekje tussenuit te knijpen als je doodmoe rondloopt is echt geen goed idee. 

Weerberichten volgen tijdens het inpakken ook niet. Want alle grijze wolken op deze voorspellingen in gedachten nam ik geen zonnecrème mee en dat heb ik geweten. (En de rest van de familie helaas ook!)

Deze foto's werden 's ochtends genomen, want hoe verder de dag vorderde hoe roder mijn gezicht werd, vuurtorenrood. Ondertussen is de neus reeds in vervelmodus en het rood weggetrokken.

Dit neemt niet weg dat Schiermonnikoog een prachtig eiland is waar we een dagje heen trokken om te fietsen. Echt de ideale plaats om te onthaasten en te genieten van natuurpracht.  

Een idyllisch decor ook om foto's te nemen van mijn Susanne cardigan. Dit Compagnie M. patroon verschijnt hier niet voor het eerst op deze blog en daar is een reden voor. 

Na een winterversie verscheen er nu een zomerexemplaar vanonder de naaimachine. Opnieuw een versie met gedubbeld voorpand nadat het biais-lint nogal zwaar bleek te zijn voor het dunne gebreide Strass stofje uit de stoffenvoorraad. 

Dat zou nooit goed komen en Seija luistert altijd naar het advies van haar mede naaischuur madammen. Enter gedubbeld voorpand in hetzelfde Strass stofje, ideaal te combineren met zowel oranje als roze T-shirts.

Jullie kunnen zich vast iets voorstellen bij dat hoofd van mij. Op de boot 's avonds richting vaste land had ik de indruk dat mensen mij aanstaarden, mijn kroost en echtgenoot aanschouwden en bij zichzelf dachten: 'Wat een onverantwoorde moeder is dat!'

To sheep or not to sheep

De vakantie is eindelijk begonnen en die kwam geen seconde te vroeg. Of viel het helemaal niet op dat het hier akelig stil was? 

Twee maanden om de batterijen weer op te laden, om creativiteit de vrije loop te laten, om andere oorden te gaan verkennen. 

Dit jaar stond een weekje Esonstad op de planning. Lekker uitwaaien in Friesland. De ideale gelegenheid ook om foto's te nemen van enkele maaksels die ik al enige tijd van mijn to-do lijstje kon schrappen.

Instagram volgers zagen reeds een sneak peek van dit project waarbij de knoopjeskeuze in de strijd werd gegooid. Het werden de blauwe, ook omdat er van de witte onvoldoende exemplaren in voorraad bleken te zijn ;)

Bestaat er zoiets als liefde op het eerste zicht voor stofjes?
Vast wel, want dit soepelvallend Atelier Brunette stofje moest ik hebben. Ik mocht het persoonlijk ophalen bij Wendy van Petite Couture. Over service gesproken. Thuis werd het omgetoverd tot een Donna blouse uit de lente editie van La Maison Victor.

Het model zit nogal losjes dus bij een eventuele volgende editie ga ik eens bestuderen of ik hier en daar een neepje kan toevoegen. Desondanks denk ik dat dit blousje niet veel in de kast terug te vinden zal zijn, want het zit echt zalig.

En ja, we hadden veel bekijks daar tijdens onze fotosessie!

Ella

Ik doe niet aan last-minute sewing, het geeft mij teveel stress. 
Althans dat was het opzet. 

Maar de maand mei is druk, te druk. Zo druk dat ik even aan de noodrem moest trekken om niet onderuit te gaan. Daarom bleef het hier even stil en stond het naaien op een laag pitje. 

Enter last-minute projectje voor een kleine schattige meid die de prachtige naam Ella meekreeg. 

Het werd een Janneke in een zachtroze stofje uit De Stoffenkamer. Het geheel werd gepimpt met een oranje gilletje en dito legging. Kwestie van het kind helemaal te kleden.

Via via kreeg ik ondertussen te horen dat de kersverse mama in de wolken is met Ella's jurkje en dat hoor ik graag.

Gloria top wordt strandjurk

De meesten onder jullie kennen hoogstwaarschijnlijk wel de Woody beach collectie waarin steeds een strandjurk terug te vinden is in spons. Die jurkjes worden hier graag gedragen thuis, zelfs de oudste heeft een exemplaar om snel over haar bikini aan te trekken.

Reeds toen hier een eerste Gloria top werd gemaakt deed die mij denken aan deze Woody jurkjes en speelde ik met de gedachte om de top om te toveren tot strandjurk. Hiervoor tekende ik simpelweg een rok aan de haltertop waarvan het gratis patroon hier te vinden is. Nu het einde van het schooljaar nadert mag die cursus patroontekenen beginnen renderen, niet?

Kleine Anna werd mijn proefkonijn. Deze schattige krullenbol werd vier jaar en erfde voor haar verjaardag een fietsje. Leuk zo een fiets, maar dat was buiten deze tante met naaimachine gerekend.

Enter de roze flamingo Gloria halterjurk die meteen uit de cadeauverpakking rond Anna's lijfje vloog. Net een tikje te lang om mee te fietsen maar ideaal gerief om een waterballonnengevecht mee te houden.

Ook Eline kwam afgelopen zondag meevieren. Zijn ze niet schattig die twee zusjes?

Ik beken....

Sinds ik een digitale spiegelreflexcamera in mijn bezit heb, ik schat zo een slordige 3 jaar, gebruik ik het toestel steeds in automatische stand. 

In de loop der jaren vond ik nooit de tijd, noch de zin om mij te verdiepen in de vele mogelijkheden van mijn Nikon. Toch begon het stilaan te kriebelen om meer te weten te komen en daarom deed ik mezelf een boek cadeau. In Anki Wijnen haar Shoot! boek wordt in mensentaal uitgelegd hoe je ook manueel leuke foto's kan maken om nog maar te zwijgen over de vele andere tips die je erin terug vindt.

Ik deed een eerste experiment met de kersverse toiletzak van de echtgenoot in de kijker. Sinds die veranderde van werk, moet hij af en toe eens een nachtje in het buitenland doorbrengen. Genoeg redenen om hem van mannengerief te voorzien. Met haar uitleg een fluitje van een cent.

Nu moet ik eerlijk toegeven dat ik nog niet meteen het bos door de bomen zie. Er zal nog heel veel oefenwerk aan te pas komen voor ik mij gezwind door diafragma en sluitertijd instellingen worstel. Vooraleer het wit op de achtergrond ook echt wit is. Voorlopig denk ik dat die automatische stand toch nog even mijn vriend blijft. 

Gloria haltertop

Dat het gratis patroon van de Gloria top op de blog van Emma en Mona een pareltje is dat staat vast.

Daarenboven is het ook een ideaal project om restanten tricot te verwerken. 

Maud, het meest gewillige slachtoffer hier in huis, werd voorzien van een exemplaar en maatje 134-140 zit haar als gegoten. 

Nu nog wachten op warmere temperaturen.