Gloria haltertop

Dat het gratis patroon van de Gloria top op de blog van Emma en Mona een pareltje is dat staat vast.

Daarenboven is het ook een ideaal project om restanten tricot te verwerken. 

Maud, het meest gewillige slachtoffer hier in huis, werd voorzien van een exemplaar en maatje 134-140 zit haar als gegoten. 

Nu nog wachten op warmere temperaturen.

Pam top

Tijdens de paasvakantie was ik enkele dagen zalig alleen thuis. Terwijl de drie dochters aan zee verbleven bij oma genoot ik van de rust en stilte in huis. 

Denk nu niet dat ik die dagen languit in de zetel niets lag te doen. Ik worstelde mij eerst doorheen mijn achterstallig verbeterwerk, om vervolgens wat te kuisen en ander schoolwerk te verrichten. Uiteraard werd op die dagen ook gedacht aan leuke afwisselende alternatieve activiteiten. 

De boog kan immers niet altijd gespannen staan en wegens gebrek aan modellen, ah ja die zaten aan zee, naaide ik gewoon lekker voor mezelf. 

Het werd een Pam top uit de eerste LMV van dit jaar in een satijnachtig stofje dat ik ooit eens op een Strass stoffenverkoop kocht. Er zit een soort van kleurverloop in de stof waarmee ik rekening moest houden bij het knippen. Ik kocht slechts een metertje dat dan ook nog eens zeer scheef werd geknipt maar het lukte om alles er netjes uit te krijgen.

Buiten het feit dat het stofje de neiging had een eigen leven te willen leiden, zat het geheel snel in elkaar.  Alleen vraag ik mij af wat er met Pam haar boezem is gebeurd. Ik dacht dat het met die van mij erg gesteld was na meer dan twee en een half jaar borstvoeding maar moet mijn menig herzien. De uitsnijding van deze top is echt veel te diep en komt tot onder mijn bh. Echt niet zedig genoeg om voor de klas te staan, dus werd er een stukje met de hand toegenaaid. Voor een eventuele volgende versie onthou ik ook dat de mouwen smaller mogen.

De echtgenoot speelde fotograaf van dienst daar op het strand van Nieuwpoort en leefde zich volledig uit in de aan hem toegewezen taak. Trouwens zagen jullie al de deze de Pam top een perfecte match vormt met mijn Susanne cardigan?

Tips & tricks: Rimpelrok op elastiek voor gevoelige kindjes

Iedereen in rimpelrokjesland kent hoogstwaarschijnlijk haar tutorial die je stap voor stap doorheen het maakproces van zo een rokje loodst.

Gaandeweg maakte ik hier en daar wat aanpassingen aan deze tutorial, vooral om eventuele het-stofje-kriebelt-aan-mijn-buik klachten te vermijden. Op vraag som ik ze hier graag even voor u op en gebruikte voor de gelegenheid een contrasterend kleurtje voor het stiksel. Kwestie van goed te kunnen volgen.

Het sluiten van de elastiek

Het sluiten van de elastiek spotte ik bij een Terre Bleue rokje dat in de kast van één van de dochters te vinden is. Netjes, dacht ik bij mezelf en aapte na.

 Leg hiervoor beide elastiek uiteinden tegen elkaar.

Zigzag zodat ze aan elkaar vasthangen.

Sandwich het gezigzagde stiksel tussen de elastiek.

 Aan de binnenkant ziet het er zo uit.

 Stik vast op enkele milimeters van de plooirand. Ik gebruik hiervoor een speciaal voetje met geleider dat standaard bij mijn naaimachine te vinden is.

Doe dit aan beide plooiranden. Het eindresultaat zou er zo moeten uitzien.

Het hechten van de stof aan de elastiek.

Rimpel de stof zoals beschreven in de tutorial van Mina Dotter. Ik deed dit voor deze uitleg met slechts één rimpeldraad. Twee rimpeldraden zorgen voor een mooier eindresultaat.

Speld de bovenkant van het rokje met de foute kant op de foute kant van de onderkant van de elastiek. Zorg ervoor dat de gerimpelde stofrand enkele milimeters van de elastiekrand ligt. Anders komt de stof straks piepen en dat is niet de bedoeling.

 Stik vast met een steek geschikt voor elastische stoffen.

 Verwijder de rimpeldraden. Anders rekt het geheel straks niet goed mee.

 Plooi de stof naar de andere kant.

 Langs de goede kant ziet het er zo uit.

 Stik door met een elastische steek. Tijdens het stikken trek ik regelmatig aan de stof zodat de rimpels mooi vallen.

Aanschouw het netjes afgewerkte eindresultaat.

Opmerkingen en suggesties zijn steeds welkom. Is er iets niet duidelijk dan hoor ik het graag. Hopelijk hebben jullie er wat aan.

Haar liefde voor zomerzwanen

Blogposts lezen doe ik wijselijk alleen. Mijn 'to sew' lijstje zou anders onmeetbare proporties aannemen met drie dochters in huis. 

Projecten die door mijn preselectie geraken worden vervolgens voorgelegd aan mijn kritische jury.  Zo ook bij de Gloria top, waarvan het gratis patroon reeds enkele weken op de blog van Emma en Mona te vinden is. Maud keurde het topje goed maar spotte vooral een zwanenstofje. 

En hoewel mijn liefde voor het stofje nog wat moest groeien, deed ik wat iedere moeder in zo een situatie zou doen: onderweg naar huis een tussenstop maken in de Stoffenkamer voor een half metertje. Haar oogjes blonken bijna even hard als de oud roze glinster elastiek uit de Veritas toen ze zag wat er in het zakje zat. 

Ondertussen werd het stofje een eenvoudig rimpelrokje dat zo werd afgewerkt dat het niet kan kriebelen aan gevoelige kindervelletjes.

Ik zocht in de kast naar passende outfits en vond er zowaar twee. Welke geniet jullie voorkeur?

 

Twinning met Susanne?

Marte deed het nog maar eens en voorzag ons opnieuw van een prachtig patroon. Ditmaal eentje voor een gilet, of moet ik zeggen cardigan.

 

 

Op een zaterdagavond eind januari werd ik bij Marte thuis verwacht voor een gezellige en productieve avond. Haar nieuwe patronenkind werd grondig onder de loep genomen en naarmate de nacht zijn intrede deed zag ik vele verschillende versies verschijnen.

 

 

Eenmaal het patroon is overgetekend en de stof geknipt zit de cardigan echt in een uurtje of twee in elkaar. Het nachtelijke uur was enkel te wijten aan ons hmmm.... enthousiasme.

 

 

Ook voor mijn jongste uk werden stof en schaar bovengehaald. Susanne bestaat immers naast een versie voor volwassenen ook op kindermaat. Van mijn exemplaar was er zowel van het Strass breisel als van de punta di roma nog een lapje over.  Door te combineren met een contrasterend stofje dat hier al eens werd gebruikt, werden er hier meteen drie stofrestanten weggewerkt.

 

 

Als je enkel de achterkant bekijkt lijkt het of we allebei hetzelfde aan hebben maar schijn bedriegt.

♥ voor de zakken waar je handen automatisch naartoe glijden.

♥ voor dit ideale snel-klaar project.

♥ voor de veelzijdigheid van dit patroon.

♥ voor Compagnie M. waar je met de code Susanne10 korting krijgt tot en met 20 maart. Snel zijn is dus de boodschap!

Mijn zomerversie ligt hier klaar om te knippen, maar eerst moet ik met mijn leerlingen mee op eindejaarsreis. Het leven kan hard zijn.

Binnenkijken in de kamer van Mart

Ouders beloven veel en houden zich niet steeds aan de gemaakte afspraken. Zo beloofden wij aan Mart dat we haar kamer gingen afwerken voor ze naar 'de grote school' moest. Ondertussen zit het kind in het vijfde middelbaar en wordt het een beetje oneerbiedig nog te spreken van een 'kinderkamer'.

Het lange wachten werd uiteindelijk wel beloond en Mart kreeg de kamer van haar dromen. Eéntje met een nis om in te 'chillen'. Mijn jongedame van zestien vind je meestal hangend/liggend in de zetel, met i-pad in de hand. Je kan niet geloven welke series mijn puber allemaal volgt op dat schermpje.

De afmetingen van de nis kwamen netjes overeen met deze van een junior matras van een Zweedse meubelgigant.  Voor het fabriceren van de matrasovertrek werd beroep gedaan op de naaiskills van ondergetekende. Helemaal niet moeilijk, al zeker niet met haar handleiding, alleen wel arbeidsintensief. 

Gezien de matras een lengte heeft van 1m60 werd geopteerd voor een interieurstof van bij Stoffen van Leuven. Bijhorende paspel (10 meter nota bene) werd in De Stoffenkamer gehaald. Aanvankelijk was het de bedoeling dat ik ook de bijhorende kussen hoezen ging naaien. De dochter kon echter niet kiezen uit het stoffenaanbod en opteerde voor kussenslopen van H&M home.

Benieuwd naar de rest van haar kamer?

Warm wintergerief

Ik ben nogal een koukleum. De temperatuur van mijn handen en voeten zijn nog het best te vergelijken met die van een ijssculptuur, dikke-truien-dag is niet aan mij besteed en thuis ligt er standaard een fleece trui klaar om over mijn kleding aan te trekken in barre tijden. (Lees: Als de rest van de familie ook thuis is en ik de verwarming niet stiekem een graadje hoger kan zetten.) 

Het hoeft dan ook geen verdere uitleg dat, volgens mij,  een lekker warme trui in niemand zijn kast mag ontbreken. Tijdens de krokusvakantie werd de jongste van een zacht en warm exemplaar voorzien. Het werd een Lewis Hoodie uit de lente editie van LMV in een doorstikte sweater stof. Als voering voor de kap en de zak gebruikte ik een overschotje van een Froy & Dind tricot. 

De trui werd in stukken en brokken in elkaar gestoken en had tijdens de vakantie enkel nog nood aan wat finishing touch. Omdat de jongste niet van de meest zorgzame soort is als het op kleding aankomt wou ik kamsnaps vermijden. Er doemden scenario's op in mijn hoofd vergelijkbaar met haar prinsessenkleed, ja dat uit de vorige blogpost, dat euhm laten we zeggen beschadigd werd tijdens het carnavalsfeest op school. Echt zonde!

Ik ging dus voor gewone knopen maar dat was buiten de naaimachine gerekend die weigerde om doorheen vier lagen dikke sweaterstof knoopsgaten te stikken. Tja, ze zullen in LMV met rede gekozen hebben de trui af te werken met drukknopen. Op naar plan B waar er toch werd geopteerd voor kamsnaps, met de nodige instructies naar de dochter toe. Verdoken kamsnaps doorheen minder lagen stof. De knopen werden er opgenaaid ter versiering en om de restanten van mijn mislukt knoopsgat tornwerk te camoufleren. Maar sssssst, dat laatste zeggen we tegen niemand, afgesproken?