Instant voldoening!

Ik had nood aan een snel klaar project. Zo ééntje waarbij je na een uurtje of twee een afgewerkt product in handen hebt. 

Vele blogposts beloofden mij dat de Julia sweater van Compagnie M. er zo eentje was . Om alle benodigdheden in huis te halen maakte ik met plezier een tussenstop onderweg naar huis in de Stoffenkamer.
Het Froy en Dind tricot beet al een tijdje in mijn been maar de modebewuste dochter vond het maar niets. Eén voordeel, niemand gaat hem komen 'stelen' uit mijn kast.

Nu op twee uur kreeg ik het ding niet af. De twee jongste dochters wouden zo nodig ook naaien. En dus moest mama haar aandacht verdelen tussen het naaiproject van de jongste en mijn trui. Want zonder die onderbrekingen was hij zeker en vast afgeraakt op minder dan twee uur.

De verdeelde aandacht zorgde er ook voor dat de gewenste diepe halsuitsnijding een gewone werd. Volgende keer beter.

#boostyourpositivity brunch

Een zalig zonnige zondagochtend werd het, de blogbrunch die werd georganiseerd als afsluiter van het #boostyourpositivity project van Activia. Bij Oon kan je vanaf vandaag een leuk filmpje bekijken gemaakt tijdens de brunch.

Steeds spannend ook om ergens binnen te komen waar je niemand kent, maar het ijs was snel gebroken. 

Daarvoor zorgden onder meer een overheerlijke brunch,

 

veel vrouwelijk gezelschap,

 

Kelly en Lies die het project vorm gaven,

en twee mede naaiblogsters.

 

Voor herhaling vatbaar!

 

 

In stijl!

U kent dat wel. Je koopt een naaimachine en de handleiding van het toestel zit verpakt in een plastic zakje. Een zakje dat, na verloop van tijd, er steeds groezeliger begint uit te zien.

  
Haar tutorial voor de productie van een boekenhoes kwam dan ook als een geschenk uit de hemel. Ik besloot er eentje te fabriceren voor de betreffende handleiding en zorgde voor een binnenzakje zodat de bijhorende DVD ook een plaatsje kreeg.

Het was al laat op de avond toen ik eraan begon en had gelukkig twee helpers om mij bij te staan bij het maken van de nodige berekeningen en het geven van enkele tips. Dank je wel Geertrui en Betty!

Het stofje is een overschotje van dit project. De kamsnaps kreeg ik van mijn zusje voor kerst . Ze kwamen toe in een doosje netjes gesorteerd per kleur. Zo heb ik het graag!

Vanaf nu kan dus ook de handleiding mee in stijl.

Ontspan!

Rijkelijk te laat ben ik met mijn laatste #boostyourpositivity blogpost.
Tja, vrije tijd is nu eenmaal schaars in ons drukke bestaan. En dat is meteen ook de reden waarom ik 'ontspanmomenten' probeer te voorzien in het dagritme.

Mijn eerste bron van ontspanning is mijn dagelijkse fietstocht van en naar school. Elke dag fiets ik gezwind, door weer en wind, naar de andere kant van Gent. Bijna elf kilometer de tijd om mijn hoofd leeg te maken, om enkel te trappen, te genieten van het uitzicht en de opkomende zon, van wolkenpracht en vliegtuigstrepen.
De regen- en hagelbuien die ik de laatste dagen te verwerken kreeg laten we even buiten beschouwing. En als fietsstad heeft Gent nog veel te leren.
Sinds ik anderhalf jaar geleden werd aangereden, door een andere fietser nota bene, wordt mijn hoofd voorzien van een elegante fietshelm. Sindsdien geen gapende hoofdwonde meer gehad ;) 
Als ik 's ochtends vertrek met regenbroek, fluovest, oorwarmers en fietshelm denk ik bij mezelf: Seija, je ziet er echt niet uit! 

De dochters zitten hier alle drie in de zwemclub. Met drie trainingen elk per week ken ik de weg van en naar zwembad
ondertussen op mijn duimpje en sinds de zwemclub een nieuwe stek heeft gevonden in zwembad Rozenbroeken zwem ik op dinsdag, tijdens de training van de jongste, ook. Sport en ontspanning, twee vliegen in één klap. Al vind ik het niet erg om het baantjes trekken af en toe eens in te ruilen voor een sauna moment.

Maar mijn belangrijkste bron van ontspanning is sinds een aantal jaar toch het naaien. Ik hou van het inzichtelijke ervan, van hoe alles in elkaar zit, van het ontrafelen van een patroon. Ik hoef ook niet te wachten tot de echtgenoot thuis is om mijn hobby uit te oefenen. En op verplaatsing wordt de naaimachine en/of overlock gewoon in de koffer gezet. Dat de kleerkast ondertussen wordt bijgevuld is uiteraard mooi meegenomen.

Geniet!

Wat een zalige dag vandaag! We genoten van een stralend blauwe hemel en een voorjaarszonnetje op onze snoet. Bezochten een Zweedse meubelgigant en deden daar aan lui-wijven-eten. Maakten gebruik van het openbaar vervoer om verkeersstress te vermijden en maakten een tussenstop in de stad op weg naar huis voor een korte wandeling en enkele broodnodige attributen voor de Fimo gekte van de middelste dochter. De dochters genoten en ik ook.

Ik liet de boel de boel en dacht even niet aan ongestreken was, nog te verbeteren toetsen en vuile ramen. Best moeilijk want in ons hoofd 'moeten' we zoveel. En dat brengt mij meteen bij mijn eerste tip.

• Let it go!

In de loop der jaren, nu klink ik echt oud, heb ik geleerd om wat meer los te laten. Je huis hoeft echt niet steeds 'spik-en-span' te liggen. Met drie opgroeiende kinderen is dat gewoon utopie. Net gewassen ramen zijn na een hevige regenbui weer net zo vuil als tevoren. En echt, geloof me, niemand ziet het dat dat T-shirt geen contact heeft gemaakt met het strijkijzer. Netjes geplooid strijkt de was zichzelf in de kast. Lang leve het alarm op de droogkast al die klaar is.

• Probeer te plannen.

Hier wordt alles netjes klaargezet de dag voordien. Ontbijttafel, koekjes om mee te nemen, drank,... Ook een avondje me-time ligt hier vast in de week. Bewust doe ik dat niet thuis. Kwestie van niet in de verleiding te komen om toch nog even één of andere huishoudelijke taak af te werken.

• En tot slot, schakel je kroost in.

Eenmaal de kleuterleeftijd voorbij kunnen ze heus meehelpen. Mijn dames kuisten deze week de auto, gaven de ramen een poetsbeurt (de binnenkant moet nog gebeuren) en plooiden badhanddoeken. En ook bij het dekken en afruimen van de eettafel,  in- en uitladen van de vaatwasmachine steken ze een handje toe. De ene dag al met wat meer enthousiasme dan de andere ;)

 

Deze blogpost kadert in het #boostyourpositivity project van Activa. Meer info hier.

You are 9 today!

Negen wordt ze vandaag, mijn kleinste jongedame. En toen ik afgelopen weekend deze broek voor haar klaar legde om het verjaardagsfeest bij te wonen reageerde ze dolenthousiast met de woorden: 'Oh, ik mag de broek die mama heeft gemaakt aandoen!' Smelt.

Ik maakte een Cisse, een u vast niet onbekend Zonen 09 patroon. Maatje 128 small voor toen mijn bijna negenjarige uk. Zij koos zelf een bijpassend stofje voor enkele accenten alsook. Een overschotje van dit project. Zelfs de kleur van de kamsnap werd door haar bepaald.

Van naaischuurdame Els kreeg ik de tip met zilveren paspel te werken. Een gouden tip zo bleek achteraf. Negenjarige meisjes houden wel van wat bling-bling.

Ik verlengde het patroon ettelijke centimeters. Omdat het gewoon te kort was en omdat ik onderaan een omslag wou voorzien om het contrasterende stofje terug te laten komen.

De broek zit als gegoten. Gelukkig rekt de jeansstof een beetje mee en heeft mij kleinste dame een smal poepke. Misschien moet ik mij in de toekomst toch eens wagen aan een broek met gulp.

Proficiat kleinste 'beetje grote' meid!

Easy food

Met een echtgenoot die vaak laat thuis komt, sta ik er hier tijdens de avondspits meestal alleen voor. Om die reden werd vele jaren geleden besloten dat iedereen op school een warme maaltijd nuttigt, ik dus ook.

Nu moet ik eerlijk toegeven dat zelf bereide maaltijden beter smaken dan schoolkost, het ziet er ook meestal niet uit en ik krijg steevast opmerkingen van collega's die mij gek verklaren, maar het wegvallen van de kookstress na een werkdag is mij dat meer dan waard.

Op woensdag mogen de dames en ik onze benen onder tafel schuiven bij oma, waardoor het koken zich beperkt tot vrijdagavond en weekends. Zaterdag en zondag nemen we hier rustig de tijd om een maaltijd op tafel te toveren, vrijdagavond gaan we meestal voor een snel klaar recept. 

Sinds het atheneum, waar de oudste dochter naar school gaat, besloten heeft geen warme maaltijden meer te serveren tenzij aan leerlingen met een topsportstatuut wankelt ons systeem op zijn huisvesten. Als volgend schooljaar ook dochter nummer twee de speelplaats van de middenschool inruilt voor die van het atheneum moeten we misschien nog eens nadenken over ons 'systeem'. Ondertussen genieten we nog even van stresslozearme avonden.

Niet echt light maar wel snel en lekker: Pasta met  mascarpone en erwtjes naar een recept uit 'De happy cooker' van Felice.

Benodigdheden: 500 g spaghetti, 1 grote pot mascarpone, 400 g erwtjes, 250 g gerookt spek

Kook diepvrieserwtjes in een pot met gezouten water gaar, giet af en laat verder uitlekken. (Het lukt ook perfect met erwtjes uit blik die je uiteraard niet meer hoeft te koken.) Bak de spekjes in de pan, zonder extra boter of olie toe te voegen, lekker knapperig. Voeg de mascarpone toe. Laat op een zacht vuurtje smelten tot een gladde saus en breng op smaak met peper en  nootmuskaat. Voeg de uitgelekte erwten toe en warm nog even verder op. Ondertussen de pasta koken. En klaar!

Smakelijk.

Deze blogpost kadert in het #boostyourpositivity project van Activa. Meer info hier.