Mijnheer de directeur

of recept 10 uit Zo Geknipt! 2

De echtgenoot was het beu dat 'zijn' i-pad steeds weer werd ingepalmd door de jongste, dat de batterij steeds opnieuw leeg bleek eenmaal de drie dames in dromenland vertoefden.
Hij voorzag zichzelf dus van een extra nieuwjaarscadeautje, dat uiteraard voorzien moest worden van de nodige bescherming.

Het stofje werd gekocht in Veritas en koos hij zelf. Uit de voorraad thuis werd een passend effen stofje gekozen voor de binnenkant. Op de vraag of hij roze niet erg vond voor de binnenkant antwoordde hij: 'Dat ziet toch niemand.' Mannenlogica?

Tipsy pennenzak

Of recept 17 uit Zo geknipt! 2

De middelste jongedame vroeg voor de feestdagen een kleurboek voor volwassenen met bijhorende spiksplinternieuwe stiften en kleurpotloden.
 

En uiteraard was er nergens in huis een geschikte pennenzak te bespeuren om die in op te bergen.

Ik ging aan de slag en het tipsy make-up tasje werd in tweevoud geproduceerd.

In tweevoud? Ja want de jongste uk wou er ook één. Zomaar.

En dat van die directionele print losten we op door een extra naad te voorzien in de onderkant. Kwestie van de pauwen en bloemetjes niet op hun kop te laten staan.

Alle stofjes werden door de dochters zorgvuldig gekozen en uit de voorraad geplukt. Een ideaal project om restjes te verwerken zo blijkt, al ben ik niet geheel tevreden over het eindresultaat. Het eerste exemplaar werd meermaals losgetornd en opnieuw in elkaar gezet. Vooral het bevestigen van de mantel bezorgde mij nogal wat prutswerk en sommige 'bobbels' kreeg ik er niet helemaal uit. Maar ach de dames vinden het OK.

Haar eerste ingekleurde tekening ziet er zo uit:

In ruil voor Rik zijn wensen.

Ook Rik kreeg een handgemaakt cadeautje in ruil voor zijn wensen. Het werd de omkeerbare trui uit Stof voor durf-het-zelvers 2. De trui werd ingepakt met het autostofje aan de buitenzijde. Kwestie van als meter hoog te scoren bij het drie-jarige petekind. 

 

Aan de zus werd subtiel medegedeeld dat de auto's ook best aan de binnenkant kunnen. Ah ja, want de trui is omkeerbaar. En het autostofje van De stoffenkamer is ook net iets zachter dan het blauwe Strass stofje.

Het kind werd ook voorzien van  een bijpassende broek, die ze professioneel inpakten in de winkel en waarvan ik dus geen foto heb. Oorspronkelijk was het plan er zelf ééntje te maken, helaas ontbrak de tijd daarvoor.

In ruil voor Anna's wensen



Nog voor de trui met knopen van Britt onder de naaimachine vandaan kwam werd er reeds een exemplaar vervaardigd. Eéntje voor Anna.

 

Sinds de herfstvakantie gaat de kleinste uk van de familie naar school en dus had zij een nieuwjaarsbriefje klaar voor haar peter.

In combinatie met de gegeerde Strass stof werd bij Koning uil een bijpassend Froy en Dind katoentje gekocht. De trui werd een beetje verlengd met een extra boord omdat hij er nogal kort uitzag.

Van de rest werd een bijpassen rimpelrokje gemaakt. De elastiek vonden we bij Mertens in Melle.

En samen ziet dat er dan zo uit. Het pakketje werd nog aangevuld met een T-shirt, kwestie van helemaal gekleed de deur uit te kunnen.

 

Op naar 2015!

's Avonds als ik in de zetel neerplof

 met een kopje thee

en in mijn hoofd de dag overloop,

 dan denk ik:

 'Het was een leuke dag vandaag!'

 

 

De 10 van 2014!

Ook ik kreeg een stokje aangereikt. Eentje om eens door mijn foto's te gaan en jullie enkele beelden te tonen die 2014 typeren. 
En nu ik het zo bekijk, wordt de Nikon blijkbaar enkel uitgehaald op reis en voor het nemen van blogfoto's. Foto's genomen buiten deze momenten zijn zeldzaam.

2014 was een jaar ...


... waarin springen op de trampoline met waterballonnen zorgde voor heel wat fun en leuke foto's.

 

... waarin '8' worden nog gevierd wordt met taart en cake. Dit laatste omdat de jarige in kwestie geen taart lust.

 ... waarin jongedames soms geen zin hebben om op de foto te staan.

  
... waarin we Frankrijk onveilig maakten en blijkbaar kan het daar hard waaien.

 ... waar het vrouwelijk gezelschap van de familie ook wel eens mag lachen met papa onder elkaar.

... waarin verwondering nog bestond.

... waarin we Wally vonden.

 ... waar we ons in Kopenhagen verplaatsten per fiets en dat deden we niet alleen. (Gelukkig kwam Jo ons niet tegen onderweg.)

 ... waarin we konden aanschouwen dat baby's in Kopenhagen gewoon buiten hun middagslaapje doen.(Ook in de creches wordt dit principe gehanteerd, wat zorgde voor taferelen met een zee van kinderkoetsen naast elkaar)

... waarin we roze vogels niet enkel op stofjes terugvonden ;)

Wie ook zin heeft om eens door zijn fotocollectie te gaan, ga gerust je gang!

We blijven oefenen!

Nu we toch bezig zijn aan de winter tenues en de temperaturen buiten tegen het vriespunt aanleunen nog een hoodie, ditmaal voor Mart.

Voor de voering van de kap kocht ik in de stoffenkamer wat men noemt 'borg' een warm, superzacht pluizig stofje dat bij mijn twee hoodie fanaten erg in de smaak viel. (Lees: mini-mormel was een beetje jaloers).

De sweater stof met gouden glinsters, gekocht op de Strass stoffenverkoop, werd toen reeds voor de oudste gereserveerd. Ik ging opnieuw aan de slag met het Ottobre patroon True Friend. Maatje 170 werd overgetekend, de mouwen werden enkele centimeters verlengd en voor de zekerheid werden zowel voor- als achterpand  1 cm van de stofvouw gelegd.

De zakjes beginnen al aardig te lukken en het allerbelangrijkste Mart is tevreden over haar hoodie!