Give-away!

Mijn blog is jarig! Hij bestaat ondertussen 1 jaar.

Gedurende dat jaar werd hier geregeld iets neergepend, werden verschillende creaties getoond, kwamen er druppelsgewijs volgers bij. 

Tijd dus voor een 'geeft-weg'!

Dat er een give-away zou komen voor mijn blogverjaardag dat stond al vast, maar wat ik zou weggeven was nog het moeilijkste om te beslissen. 

Ik maakte enkele kaartenmapjes. Twee om precies te zijn, die geef ik allebei weg en dat vind ik best spannend want de uitvoering ervan is in mijn ogen niet perfect.

Het recept haalde ik hier. Maar Annick vertaalde de handleiding in het Nederlands.

Het give-away concept is ondertussen gekend in blogland.

• Je bent of wordt volger van mijn blog. 
• Je laat een reactie achter onder dit bericht en vertelt welk kaartenmapje je voorkeur geniet. Het zou ook leuk zijn als je mij wat inspiratie geeft voor een eventuele volgende give away.
• Uiteraard is het niet verboden wat extra reclame te maken voor deze give away op je blog of elders. 

Ik ben benieuwd naar jullie reacties!
Seija

Mmmmmm, vandaag kies ik voor .....

Kersjes aan mij oren?

Of toch maar cupcakes?

 

Maar dat kleurtje past niet bij mijn outfit! 

OK, deze dan?

 

Nee, poppetjes zullen het worden.

 Misschien moeten we gaan voor iets meer stylisch.

Pff, ik weet het niet meer!

Een oorbellencollectie met engelengeduld gemaakt, uit fimoklei en krimpfolie, door Britt. Mijn middelste 13-jarige knutseldochter.


 

Another June dress!

De schoonzus was jarig. 

Enige tijd geleden hoor, zo rond de periode dat mijn June kleed af was. Ze vond hem zo leuk dat ik haar voorstelde, bij wijze van verjaardagscadeau, om er ook eentje voor haar te maken. 

Mijn kleed werd gepast om de maat te controleren en hij zat net iets te krap aan de oksels. Daarmee wisten we genoeg. 

Er werden websites doorgegeven waar ze een stofje kon kiezen. Ze vond dat moeilijk, zo stofjes kiezen en ik kreeg een bestand terug met haar top 7!! 

Dan maar zelf de knoop doorhakken. Het eerste stofje uit haar document was er eentje van Liesellove in een prachtig mint kleurtje en toevallig of niet, Lies hield net een stoffenverkoop in haar garage.
De middelste dochter en ik gingen dus op pad en konden het uiteraard niet bij dat ene stofje laten.

Het was de eerste keer dat er voor iemand anders genaaid werd (de kinderen beschouw ik even niet als iemand anders)en dat brengt toch wat extra stress met zich mee. Maar het eindresultaat mag er best zijn. 

Het kleed werd gepast en aangehouden. Dus ik denk dat het werd goedgekeurd.

Er wordt hier ondertussen trouwens nog genaaid voor iemand anders. Mijn blog bestaat 1 jaar en dat moet gevierd worden. Ik ben daarom een 'geeft-weg' aan het voorbereiden. In de gaten houden dus die handel!

Eéntje uit de oude doos

Voor er van dit blogje sprake was werd er ook reeds genaaid en één van die creaties werd nog niet gedeeld op het wereldwijde web. Tijd om daar verandering in te brengen!

 

Het kleedje komt uit  Burda style van mei 2013. De zakjes werden achterwege gelaten. De stof is een buit van het stoffenspektakel.

De schouders zitten wat te los waardoor er net iets teveel 'inkijk' gecreëerd wordt en ik had geen zin om de boel los te tornen aan de schoudernaden. Het werd daarom gebombardeerd tot vakantiekleed.

We-time!!!

De twee oudste dochters zijn op logement verwen-midweek bij oma en opa. Enkel Maud is thuis waardoor het hier zalig rustig is in huis. 

Als je alleen bent met mama mag je ook wel eens in de watten gelegd worden. Tijd dus voor we-time!
Koffiekoeken bij het ontbijt, knutselen met krimpfolie,...

De eigenares van de roze Brother zit zo een slordige 50 km verderop, en als de kat van huis is dan dansen de muizen.
Mijn muis wou naaien op grote zus haar naaimachine. Hoe zou je zelf zijn?
We zochten een eenvoudig projectje en vonden een ballonbal in het Singer naaiboek.

Plan was dat ik ondertussen ook aan de slag zou gaan maar dat bleek geen goed idee. Mijn acht-jarige uk had redelijk wat hulp nodig want schuin stikken is wel moeilijk hoor mama.

Maar zoals je kan zien is ze trots op het eindresultaat.

Tijdens het middagmaal discussieerden we over sla.

M: Mama, waarom noemen ze dat rode ui? Die ziet toch paars!
S: Misschien was de ontdekker van de rode ui kleurenblind?
M: Mama, waarom noemt die sla eikenbladsla?
S: Omdat die lijkt op het blad van een eikenboom.
M: Mama, welke soorten sla bestaan er nog?
S: IJsbergsla, raketsla, gewone sla,...
M: Mama, waarom noemt ijsbergsla, ijsbergsla?
S: Ehm,...  dat weet ik niet.

Google bracht raad. Dus als je eens slim uit de hoek wil komen. De sla werd genoemd naar de berg ijs die ze erover gooiden om de sla goed te bewaren tijdens het transport per trein.

Voilà dat weten we dan ook weer.

La douce France!

De eerst twee weken van juli trokken we richting zuiden.

Om de benen te laten bruinen, remember!

Nu zien die benen helaas niet zo bruin. Gewoonweg omdat mijn bleke velletje niet echt bruin wil worden. Het heeft het meer voor de rode tinten, dat vel van mij. Maar ook omdat het weer niet echt Zuid-Frans waardig was. Wind, wolken, af en toe wat regen en temperaturen vooraan de twintig graden. Dat alles werd zelfs opgeluisterd met bolletjes.

Gelukkig zagen we de grijze wolk van ver aankomen en konden we tijdig vluchten van het zwembad, anders waren we hetzelfde lot beschoren als onze tuinstoelen.

Nooit gedacht dat dikke hagelbollen zo verwoestend konden zijn. Zelfs onze auto kreeg golfbalallures.

Een kleine domper op de vakantievreugde maar een telefoontje naar de verzekering stemde ons gerust. 'Natuurrampen' zitten vervat in de polis. De plaatselijke bevolking had zoiets nog nooit meegemaakt en in een steek waar er meer chateau's zijn dan bakkers heeft dit nefaste gevolgen voor de druivenoogst. De boten op de Canal du Midi waren gelukkig wel bestand tegen die hagelbollen.

En dat Zuid-Franse weer, dat was dan weer ideaal om allerlei moois in de omgeving te gaan verkennen tot groot jolijt van de kinderen ;) Maar daarover later meer.

June dress

Ik ben echt fan van La Maison Victor. 

 

Een magazine met leuke patronen waarin de verschillende projecten staan stap voor stap staan uitgelegd. Een boekje met mooie heldere foto's waardoor het ook leuk is om er gewoon eens door te bladeren.

Na de naaisels voor de verschillende dochters was mama opnieuw aan de beurt. Een June kleed zou het worden. Her en der zag ik al prachtige versies van dit kleed verschijnen.
We hadden nog een laatste lapje liggen van de Strass stoffenverkoop. Een heel licht satijn katoen. Er werd getwijfeld, gewikt en gewogen maar besloten er toch voor te gaan.

Het patroon werd overgenomen,  nagemeten en lichtjes aangepast. We passen volgens de matentabel niet in één maat vandaar.

Valt het op dat ik wat meer tijd had om achter de naaimachine te kruipen tijdens de examenperiode? Lang leve een super examenrooster en wat doorzettingsvermogen om het verbeterwerk niet te laten liggen.

Er volgend hier nog June kleedjes maar eerst moeten we die benen maar eens een tintje bruiner laten worden.  

Prettige vakantie!!