Waarmee het allemaal begon.

Onder het motto: 'Als andere mensen het kunnen moet het mij ook lukken' gingen we de nieuwe naaimachine testen.

We kochten een lap stof, het alombekende ‘Allemaal rokjes’ boek van haar en gingen aan de slag. Het spannendste moment vond ik toch wel de eerste keer de schaar zetten in het prachtige ‘Hamburger Liebe’ stofje dat bij De Stoffenkamer werd gehaald.

 

 

Snel zat dat eerste rokje niet in elkaar en het tempo dat sommige andere blogmadammen aanhouden is nog steeds niet aan mij besteed, maar we hebben tijd (minder dan we zouden willen) en de goesting is er nog steeds en dat is het belangrijkste niet?

 

Enfin, het eindresultaat mag er zijn. En al is mijn blinde rits niet echt blind te noemen, het is draagbaar!

 

 

 

Hoe het allemaal begon!

Ooit was er eens een 11-jarige meid die bij oma geregeld achter de naaimachine kroop en daarom voor haar verjaardag van diezelfde oma een naaimachine kreeg. Een heel eenvoudige naaimachine welteverstaan.

Bij de eerste naaiprojecten op haar gloednieuwe machine had ze een beetje hulp nodig en dus moest mama zich ook verdiepen in de werking van het toestel. Dat deed mama vol overgave en het arme kind haar naaimachine werd meer en meer ingeplamd door haar bezeten moeder.

De naaimachine werd meegezeuld naar allerlei naailessen, naaibijeenkomsten,... steeds met de afspraak alle opgedane kennis door te geven aan dochterlief.
Naaiblogs werden afgestruind, boeken en tijdschriften werden aangekocht, stoffenwinkels bezocht en geregeld rolt er hier ondertussen iets vanonder de naaimachine.

Langzaamaan ontstond het idee om zelf een blog te starten. Een blog, niet alleen om naaiprojecten mee te delen, maar ook om wereldkundig te maken wat ik zo nogal uitspook tijdens mijn "me-time".