zaterdag 19 maart 2016

Twinning met Susanne?

Marte deed het nog maar eens en voorzag ons opnieuw van een prachtig patroon. Ditmaal eentje voor een gilet, of moet ik zeggen cardigan.
 
 
Op een zaterdagavond eind januari werd ik bij Marte thuis verwacht voor een gezellige en productieve avond. Haar nieuwe patronenkind werd grondig onder de loep genomen en naarmate de nacht zijn intrede deed zag ik vele verschillende versies verschijnen.
 
 
Eenmaal het patroon is overgetekend en de stof geknipt zit de cardigan echt in een uurtje of twee in elkaar. Het nachtelijke uur was enkel te wijten aan ons hmmm.... enthousiasme.
 
 
Ook voor mijn jongste uk werden stof en schaar bovengehaald. Susanne bestaat immers naast een versie voor volwassenen ook op kindermaat. Van mijn exemplaar was er zowel van het Strass breisel als van de punta di roma nog een lapje over.  Door te combineren met een contrasterend stofje dat hier al eens werd gebruikt, werden er hier meteen drie stofrestanten weggewerkt.
 
 
Als je enkel de achterkant bekijkt lijkt het of we allebei hetzelfde aan hebben maar schijn bedriegt.


♥ voor de zakken waar je handen automatisch naartoe glijden.

♥ voor dit ideale snel-klaar project.

♥ voor de veelzijdigheid van dit patroon.

♥ voor Compagnie M. waar je met de code Susanne10 korting krijgt tot en met 20 maart. Snel zijn is dus de boodschap!


Mijn zomerversie ligt hier klaar om te knippen, maar eerst moet ik met mijn leerlingen mee op eindejaarsreis. Het leven kan hard zijn.

vrijdag 4 maart 2016

Binnenkijken in de kamer van Mart

Ouders beloven veel en houden zich niet steeds aan de gemaakte afspraken. Zo beloofden wij aan Mart dat we haar kamer gingen afwerken voor ze naar 'de grote school' moest. Ondertussen zit het kind in het vijfde middelbaar en wordt het een beetje oneerbiedig nog te spreken van een 'kinderkamer'.


Het lange wachten werd uiteindelijk wel beloond en Mart kreeg de kamer van haar dromen. Eéntje met een nis om in te 'chillen'. Mijn jongedame van zestien vind je meestal hangend/liggend in de zetel, met i-pad in de hand. Je kan niet geloven welke series mijn puber allemaal volgt op dat schermpje.


De afmetingen van de nis kwamen netjes overeen met deze van een junior matras van een Zweedse meubelgigant.  Voor het fabriceren van de matrasovertrek werd beroep gedaan op de naaiskills van ondergetekende. Helemaal niet moeilijk, al zeker niet met haar handleiding, alleen wel arbeidsintensief. 


Gezien de matras een lengte heeft van 1m60 werd geopteerd voor een interieurstof van bij Stoffen van Leuven. Bijhorende paspel (10 meter nota bene) werd in De Stoffenkamer gehaald. Aanvankelijk was het de bedoeling dat ik ook de bijhorende kussen hoezen ging naaien. De dochter kon echter niet kiezen uit het stoffenaanbod en opteerde voor kussenslopen van H&M home.


Benieuwd naar de rest van haar kamer?

zondag 28 februari 2016

Warm wintergerief

Ik ben nogal een koukleum. De temperatuur van mijn handen en voeten zijn nog het best te vergelijken met die van een ijssculptuur, dikke-truien-dag is niet aan mij besteed en thuis ligt er standaard een fleece trui klaar om over mijn kleding aan te trekken in barre tijden. (Lees: Als de rest van de familie ook thuis is en ik de verwarming niet stiekem een graadje hoger kan zetten.) 


Het hoeft dan ook geen verdere uitleg dat, volgens mij,  een lekker warme trui in niemand zijn kast mag ontbreken. Tijdens de krokusvakantie werd de jongste van een zacht en warm exemplaar voorzien. Het werd een Lewis Hoodie uit de lente editie van LMV in een doorstikte sweater stof. Als voering voor de kap en de zak gebruikte ik een overschotje van een Froy & Dind tricot. 


De trui werd in stukken en brokken in elkaar gestoken en had tijdens de vakantie enkel nog nood aan wat finishing touch. Omdat de jongste niet van de meest zorgzame soort is als het op kleding aankomt wou ik kamsnaps vermijden. Er doemden scenario's op in mijn hoofd vergelijkbaar met haar prinsessenkleed, ja dat uit de vorige blogpost, dat euhm laten we zeggen beschadigd werd tijdens het carnavalsfeest op school. Echt zonde!


Ik ging dus voor gewone knopen maar dat was buiten de naaimachine gerekend die weigerde om doorheen vier lagen dikke sweaterstof knoopsgaten te stikken. Tja, ze zullen in LMV met rede gekozen hebben de trui af te werken met drukknopen. Op naar plan B waar er toch werd geopteerd voor kamsnaps, met de nodige instructies naar de dochter toe. Verdoken kamsnaps doorheen minder lagen stof. De knopen werden er opgenaaid ter versiering en om de restanten van mijn mislukt knoopsgat tornwerk te camoufleren. Maar sssssst, dat laatste zeggen we tegen niemand, afgesproken?


vrijdag 5 februari 2016

Prinses Maud

Heel lang geleden werd er in de grote stad een klein, lief prinsesje geboren, prinses Maud. Maud groeide op met twee grote zussen aan haar zijde en dat had zowel voor- als nadelen. 


Na ruim negen jaar was Maud het beu om de roze prinsessenjurken van haar zussen af te moeten dragen. Ze wou zelf een prinsessenjurk kiezen, eentje in een andere kleur dan roze.


En wat kan je als kleine prinses het beste doen om je dromen waar te maken? Juist ja, je fluistert ze in het oor van je oma. Want oma's zijn gevoelig voor kleine meisjesdromen en ook al heeft oma geen toverstaf om jurken te toveren, ze heeft wel een naaimachine om er eentje te maken.


Tijdens een logeerpartij troonde oma Maud mee naar de stoffenwinkel. Ze koos er zelf voor groen en omdat prinsessen wel houden van een beetje bling bling ook voor goud.


Weken werd er gezwoegd en gezweet aan de jurk. Er werd gevloekt op de gouden stof die niet zo goed meewerkte en de deadline, het grote prinsessenfeest op school, naderde met rasse schreden.


Vorig weekend was kleed klaar en werd het door de speciale oma en opa koerierdienst helemaal tot in de stad gebracht. Prinses Maud was blij en straalt vandaag in haar groene prinsessenjurk op het grote prinsessenbal op school.

vrijdag 22 januari 2016

In ruil voor Rik zijn wensen (2016)

Enige tijd geleden vroeg ik aan mijn zus wat Rik nog kon gebruiken in zijn kleerkast. De kleine man had kleding genoeg, maar een pyjama kon nog wel bij. Kleine jongens van vier zijn meestal niet zo happy met pakketjes die kleding bevatten dus dacht deze meter diep na hoe ze het ventje wel konden bekoren. 


Kleine jongens van vier zijn wel gek op tekenfilms, bij Rik staan Cars en de Minions bovenaan de favorietenlijst. Dit kwam ik te weten doordat mijn zus quotes bijhoudt van zoonlief die ik kan volgen op Instagram. Laatst had hij gezegd een leuke naam te weten vóór een eventuele toekomstige hond. Kevin zou het worden. Blijkbaar hebben die gele mannetjes namen. 


Dus toen mijn collega Geertrui een prachtige Minions tricot toonde viel alles op zijn plaats. Een Minions pyjama zou het worden. Ik mocht zelfs een stukje overkopen van haar meter die ze kocht bij Little Vixen. Bijhorend effen tricot haalde ik bij Artevelde stoffen in Gent. Zowel het patroon van de broek als van het T-shirt komen uit Ottobre van respectievelijk winter 2014 en lente 2012.


Zijn reactie bij het openen van het cadeau was goud waard. 'Oh, mama kijk de Minions. Wauw dit is de coolste pyjama ooit.' Smelt!

Tot slot nog enkele quotes van de kleine mondige vierjarige, gewoon omdat ze zo grappig zijn.

'Mama, ik wil skypen met de Sint!' was zijn antwoord toen mij zus vroeg of hij geen brief zou schrijven naar de goed heilig man.

'Mag ik een ijsje?' Ijsjes zij geen ontbijt Rik. 'Maar mijn buik is zo warm die heeft echt iets koud nodig.'

'Mama, ik ben gemugged.'

'Mama, ik ben vergeten wat ik vergeten ben.'

woensdag 20 januari 2016

Uitslag give-away, poging nummer twee

Als je in de berichten terug gaat zie je nog sporen
van de uitslag van de give-away.
De winnaars lieten niets van zich horen,
noch Ellen, noch Lotte Pothé.
Jammer, want het was hen gegund
maar er zijn grenzen aan mijn geduld.
Daarom een tweede poging zowaar,
wie weet ben jij de nieuwe winnaar?

             Voor: 
 
 
             Voor:
 
Scarlette en Wapiti, sturen jullie mij jullie gegevens door?
Ik hoop dat ik snel iets van jullie hoor!

metimebyseija@gmail.com

vrijdag 15 januari 2016

Eéntje om te knuffelen

Ook kleine zus Eline, de nieuwste aanwinst van de familie, werd voorzien van een handgemaakte cadeautje. Het werd een One-to-hug babyjasje. 


  
Uit de vele opties die het patroon rijk ik koos in voor een eenvoudige versie met deelbare kap. 



Hoewel er hier nog geen sneeuwvlok te bespeuren valt is dat in andere delen van het land wel reeds het geval. Eline is in ieder geval 'sneeuwproof' met dit warme jasje. Zowel fleece, paspel als buitenstof werden in De Stoffenkamer gehaald, bijpassende kamsnaps komen uit de voorraad. En wegens gebrek aan een echte baby mocht Baby Born dienst doen als paspop, letterlijk en figuurlijk.