Let's Nina!

Ik kocht een beetje me-time. Aanstaande donderdag ga ik workshoppen bij Framalo, om onder het toeziend oog van Marthe herself een Nina broekrok in elkaar te flansen.

Om de Nina matentabel al even te checken maakte ik voor mezelf een eenvoudig A-lijn rokje uit een dikke blauwe geweven stof die ik ooit kocht bij Mon Depot. Het is er eentje van Lucy has a secret. Voor het accent aan de zakjes gebruikt ik een overschot van de jurk die je hier rechts ziet staan.

Het rokje werd vorige week uitvoerig getest tijdens ons weekje in de Franse hoofdstad en ik kan alleen maar besluiten dat hij zalig zit, die rok. 

Een ideaal basismodel om verder mee aan de slag te gaan. Er zullen hier nog Nina varianten verschijnen, wees daar maar zeker van.

 

 

Belladonna 2

Mijn vorige Belladonna jurk werd door Mart enthousiast onthaald. Eigenlijk is het kind content met alles wat ik voor haar maak.

 

Er stond meteen een tweede jurk op de planning, want vorig jaar koos ze tijdens onze reis naar Kopenhagen een donkerblauw stofje uit dat nog steeds geen bestemming had gekregen.

Omdat donkerblauw ook maar donkerblauw is werd in de Stoffenkamer een contrasterend roze stofje gehaald. Kwestie van de boel wat op te vrolijken.

 
De foto's werden genomen in Parijs, waar we momenteel vertoeven. En blijkbaar zijn we niet de enigen die daar foto's nemen!

 

Tips & tricks: Figuurnaden stikken

Elke naaijuf, patroontekenaar of naaiboekenschrijver heeft zo zijn eigen systeem om te hechten aan het eind van figuurnaden.

De ene maakt een knoopje, de andere stikt nog even verder zonder stof, wat mijn naaijuf de term 'trens' toekent. 

Allemaal passeerden ze reeds de revue. De laatste Femma naaijuf Bea had nog een ander systeem dat, volgens haar, uit de haute couture komt. En ik moet eerlijk toegeven dat het een beetje prutswerk is, maar zeker de moeite waard om eens uit te proberen.

Hopelijk loodsen mijn foto's je makkelijk doorheen het proces en is mijn uitleg begrijpbaar.

Stap 1: Haal de onderdraad naar boven aangezien je enkel met deze onderdraad gaat stikken.

Je bovendraad heb je niet meer nodig. Haal die uit je machine.

Afhankelijk van de lengte van de te stikken figuurnaad trek je de onderdraad een eind uit de machine.

Stap 2: Stop deze onderdraad van achter na voren doorheen je naald. Dus net het omgekeerd van wat je gewoon bent te doen. Je automatische draadinrijger kan je helaas niet gebruiken voor deze klus. Het is dus even prutsen.

Stap 3: Met deze onderdraad rijg je verder je machine achterstevoren in. Omdat ons brein dat helaas niet zo goed toelaat is het makkelijker de machine 'gewoon' in te rijgen met deze onderdraad. Begin bovenaan en volg de pijltjes. De onderdraad en bovendraad zijn dus één geheel.

Stap 4: Zorg er eerst voor dat de draad goed strak zit, anders eindig je met een lusje, wat niet de bedoeling is. Nu kan je beginnen stikken en ook hier werk je omgekeerd van wat je gewoon bent. Stop de naald net in de stof vlak tegen de rand van de stofvouw op het eind van de figuurnaad en stik richting geknipte stofrand. Hecht aan het einde.

Stap 5: Aanschouw je resultaat en beoordeel of je al dat prutswerk de moeite vindt voor een netjes afgewerkte figuurnaad.

 

Bij mij hangt het een beetje af van het project waar ik mee bezig ben. Zitten de draadjes van de figuurnaad verstopt achter voering dan doe ik meestal niet de moeite. Maar komt er geen voering aan te pas dan is dit toch zeer netjes qua afwerking.

Het werd tijd!

Heel, heel, heel lang geleden, ergens in maart, werd ik door Yabelle & co genomineerd voor de Liebster award en toen ik enkele weken geleden  nog een nominatie kreeg van Creastine besloot ik er maar eens werk van te maken. Gezien het volgers aantal ondertussen richting de 200 gaat de 200 heeft overschreden, hoogstwaarschijnlijk de laatste keer.

Dus hier gaan we:

De vragen van Yabelle

Waarom ben je beginnen bloggen? 

Een klassieker, om mijn creaties te delen met gelijkgestemden. 

Wat voor blogs lees/volg je graag?

Voornamelijk naai gerelateerde blogs, al zijn er na verloop van tijd ook mama blogs tussen geslopen.

Waarom heb je deze blognaam gekozen?
Dat vond ik nog het moeilijkste van allemaal, een blognaam kiezen. Omdat ik mijn blog voornamelijk wou gebruiken om mijn (naai)creaties te delen en die in mijn vrije tijd vervaardigd worden werd het me-time by Seija

Wat vind je zo leuk aan naaien?
Naaien is voor mij pure ontspanning. Ik hou ook van het inzichtelijke ervan en wil daarom graag meer de patronen achter de kledij leren doorgronden. Het is ook leuk dat je er wat aan overhoudt. En ook al heb ik hier al grote dochters rondlopen, mijn to-sew lijstje wordt door hen regelmatig aangevuld.

Wat vind je het leukst om te maken?
Naar het schijnt heb je binnen de naaisters verschillende categorieën. De ene maakt het liefst kleding, de andere vervaardigt graag tassen. Ik behoor overduidelijk tot de eerste groep. 

Waar kan jij echt van genieten?
Op mijn lesvrije dag zalig alleen thuis zijn. Genieten van de stilte en een kopje thee terwijl ik achter mijn bureau meestal schoolwerk verricht.

Wat staat er nog op je to-do-lijstje?
Allerlei projecten in huis. Momenteel zijn de tienerkamers aan de beurt. De schrijnwerker komt na de zomer de kasten plaatsen en dan kan het inrichten beginnen.
Op naai vlak, nog een Belladonna voor de oudste (die is ondertussen bijna blogklaar), een Tilda top voor de middelste, een Nina rok voor mezelf.

Wat zou je ooit nog willen leren?

Daar moet ik echt iets lang over nadenken. Ik wil graag nog leren patroontekenen. Ik bewonder dames als Marthe van Compagnie M. En Sharon van Zonen 09 om hun prachtige creaties die ze verspreiden. Ik zocht ondertussen de verschillende lesmomenten in de buurt reeds op. Nu nog even afwachten of mijn lesrooster het toelaat dit te combineren.

Wat is je leukste foto van 2015 (tot hiertoe)?

Meestal trek ik enkel foto's op vakantie en voor de blog. Deze werd getrokken op het dubbele verjaardagsfeest van Britt en Anna.

Maakte je al eens een kledingstuk dat je in de schuif propte? Welk?

Eigenlijk niet. 

De vragen van Creastine

Wat zou je doen met 10 miljoen?

Die vraag doet mij meteen denken aan een Samson en Gert liedje: 'Had je 10 miljoen, wat zou jij dan doen?...' 
Wel er staan hier een aantal (interieur)projecten op til maar daar komt zoveel geregel bij kijken. Iemand inhuren die al het geregel van mij overneemt zodat ik op het eind van dit jaar eindelijk een naaikamer heb, de tienerkamers in orde zijn, de badkamer een make-over heeft gekregen en we eindelijk een tuinhuis en verlichtingsarmaturen hebben. En wie weet heb ik dan nog wat tijd over om wat interieur blogposts tussen de naai gerelateerde blogposts te murwen.

Wat is jouw vervelendste taak in het huishouden?
Opruimen, want met drie kinderen in huis lijkt daar geen eind aan te komen.
 
Wie inspireert jou?
Alle blogmadammen die mij inspiratie geven voor volgende naai projecten.
 
Welk tijdschrift lees je graag?
Diegene die in de wachtkamer van de dokter liggen? Wegens gebrek aan tijd worden er hier zelden of nooit tijdschriften gekocht. Alleen op La Maison Victor heb ik een abonnement, of wat had je gedacht.

Al eens iets raar of gek of ontroerend meegemaakt rechtstreeks door het bloggen?
Ik vond het wel leuk om medeblogsters te ontmoeten op de Big Blogameetup, die ik spijtig genoeg dit jaar heb moeten missen. En ook de Boostyourpositivity meeting was een topper.
 
Wat maakt dat jij een blog leest?
Foto's die in het oog springen en een rustige lay-out.
 
Welke gekke gewoontes heb je?
Gewoontes ja maar of die nu gek zijn?!?
 
Mogen we een kijkje in jouw bureau/werkplaats/blogplaats nemen door middel van een foto?
Nu moeten de mappen nog plaats maken voor de naaimachine of verhuis ik richting eettafel. Hopelijk komt daar snel verandering in.

 
Wat is het engste dat je ooit al meemaakte?
Heel lang geleden is onze 2pK (Citroën) onderweg naar school in brand gevlogen. En omdat mijn mama de handrem was vergeten optrekken bij het uitstappen is de auto zelf een viervaksbaan overgereden om vervolgens op de oprit van de buren fel in brand te schieten. Best wel eng als je zelf veertien bent. Ook wel 'cool' als je de brandweersirenes in de verte hoort aankomen en je die dag niet meer naar school hoeft te gaan.
 
Wat is jouw verborgen talent?
Heb ik die?
 
Op welke prestatie ben je het meeste trots?
Op die drie dames die hier rondlopen want die heb ik toch alle drie zelf deze wereld ingeduwd ;)


Dit moet echt wel mijn langste blogpost ooit zijn! 
En, ik ga niemand nomineren, ik hou daar niet zo van.

Harley top

Urenlang werd er over dit stofje gediscussieerd in de naaischuur. Moeten de streepjes in de lengte of toch maar in de breedte? Zou je er niet beter een kleedje uit maken in plaats van een T-shirt? 

Het deed mij twijfelen, om uiteindelijk gewoon te doen wat er in mijn hoofd zat. 

Ik tekende maat 38 over van de Harley top uit La Maison Victor. De schaar was nog net niet in het stofje gezet of Els kwam nog even binnenwippen na de naailes en geloof het of niet maar zij had net een Harley top klaar. 

Zij maakte haar top in maatje 36 met aangepaste halslijn en werkte, op aanraden van de naaijuf, met beleg in plaats van met een bies. Haar exemplaar werd gepast en goed bevonden, super handig. Ze liet haar aangepaste patroon achter en we waren vertrokken.

Het in elkaar steken van de top bleek eenvoudig en snel te verlopen. Et voilà, we hebben er een goed passend T-shirt bij.

Cinq croissants et une baguette

Het was hier even stil en daar had ik een goede reden voor. 

We vertoefden met het gezin over de grens heen en trainden de jongste spruit voor vertrek zodat ze zelf onze bestelling kon doorgeven aan de bakker. Het kind praat tegen iedereen, kent geen schaamte en werd de dikste vrienden met Emma, het Nederlandse buurmeisje. Er vloeiden zelfs traantjes de avond voor we terug naar huis reden.

 

 

 

De laatste woensdag voor vertrek besloten we in de naaischuur gezellig samen een 'Sac à pain' uit het befaamde Zo geknipt! 2 boek te maken. Want als je naar Frankrijk gaat dan moet je die baguette ergens in kwijt.

 

 

De eerst ochtend ging Maud (samen met papa) onze bestelling ophalen aan de receptie met de baguettezak op zak. Ze kwam stralend terug, de receptioniste vond het een geweldig concept en had zoiets nog nooit gezien.

 

Ook de mede-naaischuurbewoonsters gingen naarstig aan de slag. Hun exemplaren wou ik jullie niet onthouden. De broodzak van Betty, en die van Geertrui.

 

 

 

 

 

Culottes are hot!

Mode is cyclisch, althans dat wordt beweerd.

Fashion trends are cyclical, at least, that's what they say.

Toen Marthe van Compagnie M. haar Culottes patroon voorstelde werd ik meteen terug gekatapulteerd in de tijd. Tja, nu moet ik eerlijk toegeven dat ik tijdens mijn tienerjaren eind jaren tachtig, begin jaren negentig menig broekrok in mijn kast had hangen. In van die abrikoos roze pastelkleurtjes. Zalig vond ik die dingen om te dragen, toen toch.

When Marthe from Compagnie M. launched her latest culottes pattern, I was catapulted back in time. During my teenage years in the late eighties, beginning of the nineties I had quite some culottes in my closet. Pastel pink culottes!?! And I really loved to wear them back then.

Nooit gedacht dat er anno 2015 opnieuw broekrokken in het modebeeld zouden verschijnen. Er moet toch iets van aan zijn, van dat cyclische.

It never hit my mind that those culottes would be hot again in 2015. Something must be true about fashion and cycles.

Nu was ik aanvankelijk, met dat roze pastelgeval in mijn achterhoofd, niet zo een broekrok fanaat. Mijn brein had tijd nodig om te wennen aan het idee. Gaandeweg verschenen er prachtige uitvoeringen van de Nina Culottes in blogland en langzaamaan ben ik gezwicht. 

Initially, with the pink thing in my head, I wasn't quite a culottes fan. My brain needed time to get used to the idea.  Little by Little some lovely Nina's appeared in blog country and I ceded.

Dus toen er testers werden gevraagd voor de 'kleine meisjesversie' ben ik op de kar gesprongen en werd tot mijn grote vreugde nog geselecteerd ook.

When Marthe asked for testers for the 'little girls version' I applied and was really lucky to get picked.

En toen sloeg de stress toe, want ik had nog nooit een gulp genaaid en moest plots op zoek naar het perfecte 'broekrokstofje'. Helemaal niet nodig zo bleek. Een tussenstop in De Stoffenkamer zorgde voor een stof waar ik instant verliefd op werd en de handleiding van de Nina is er één om U tegen te zeggen. Ze loodst je makkelijk doorheen alle stappen heen.

And then stress stroke me, 'cause I never sewed a fly before and had to find the perfect 'culottes fabric' but that wasn't necessary after all. On my way home I stopped at the 'De Stoffenkamer' and there, I fell head over heels in love with the perfect fabric. It was right there (behind the counter that is)! The Nina instructions easily guided me through all the steps.
 

 

Al snel hadden we een perfect passende broekrok in de kast van de kleinste uk hangen. Maud is blij met de bewegingsvrijheid die garant staat voor speelplezier in de speeltuin. Mama is blij met die cyclische mode anno 2015.

Soon my littlest had perfect culottes in her closet. She is so happy with the freedom of movement that comes along with them. And I, I'm happy with that cyclical fashion.

 

For the English readers:

Hope you enjoyed my first English blog post ever. Forgive me my mistakes, high school English classes seem immemorial.