Culottes are hot!

Mode is cyclisch, althans dat wordt beweerd.

Fashion trends are cyclical, at least, that's what they say.

Toen Marthe van Compagnie M. haar Culottes patroon voorstelde werd ik meteen terug gekatapulteerd in de tijd. Tja, nu moet ik eerlijk toegeven dat ik tijdens mijn tienerjaren eind jaren tachtig, begin jaren negentig menig broekrok in mijn kast had hangen. In van die abrikoos roze pastelkleurtjes. Zalig vond ik die dingen om te dragen, toen toch.

When Marthe from Compagnie M. launched her latest culottes pattern, I was catapulted back in time. During my teenage years in the late eighties, beginning of the nineties I had quite some culottes in my closet. Pastel pink culottes!?! And I really loved to wear them back then.

Nooit gedacht dat er anno 2015 opnieuw broekrokken in het modebeeld zouden verschijnen. Er moet toch iets van aan zijn, van dat cyclische.

It never hit my mind that those culottes would be hot again in 2015. Something must be true about fashion and cycles.

Nu was ik aanvankelijk, met dat roze pastelgeval in mijn achterhoofd, niet zo een broekrok fanaat. Mijn brein had tijd nodig om te wennen aan het idee. Gaandeweg verschenen er prachtige uitvoeringen van de Nina Culottes in blogland en langzaamaan ben ik gezwicht. 

Initially, with the pink thing in my head, I wasn't quite a culottes fan. My brain needed time to get used to the idea.  Little by Little some lovely Nina's appeared in blog country and I ceded.

Dus toen er testers werden gevraagd voor de 'kleine meisjesversie' ben ik op de kar gesprongen en werd tot mijn grote vreugde nog geselecteerd ook.

When Marthe asked for testers for the 'little girls version' I applied and was really lucky to get picked.

En toen sloeg de stress toe, want ik had nog nooit een gulp genaaid en moest plots op zoek naar het perfecte 'broekrokstofje'. Helemaal niet nodig zo bleek. Een tussenstop in De Stoffenkamer zorgde voor een stof waar ik instant verliefd op werd en de handleiding van de Nina is er één om U tegen te zeggen. Ze loodst je makkelijk doorheen alle stappen heen.

And then stress stroke me, 'cause I never sewed a fly before and had to find the perfect 'culottes fabric' but that wasn't necessary after all. On my way home I stopped at the 'De Stoffenkamer' and there, I fell head over heels in love with the perfect fabric. It was right there (behind the counter that is)! The Nina instructions easily guided me through all the steps.
 

 

Al snel hadden we een perfect passende broekrok in de kast van de kleinste uk hangen. Maud is blij met de bewegingsvrijheid die garant staat voor speelplezier in de speeltuin. Mama is blij met die cyclische mode anno 2015.

Soon my littlest had perfect culottes in her closet. She is so happy with the freedom of movement that comes along with them. And I, I'm happy with that cyclical fashion.

 

For the English readers:

Hope you enjoyed my first English blog post ever. Forgive me my mistakes, high school English classes seem immemorial.

 

 

Een soortement cirkelrok

Naaien voor de middelste is een uitdaging op zich. Niet dat ze er moeilijke patronen uithaalt maar Britt weet wat ze wil. Laatst kwam ze aandraven met een Instagram foto van één van haar klasgenoten met de mededeling dat ze zo een rok graag wou.

Ik meende een simpele cirkelrok te herkennen en onder het motto bezint eer ge begint werden alle cirkelrokken op het web onderworpen aan het veeleisende oog van de middelste uk.

Ik ga jullie niet vervelen met haar opmerkingen maar besloot op veilig te spelen en maakte een proefrok uit een tricot stofje dat hier stof lag te vergaren. Het proefmodel werd te wijd bevonden met te veel rimpels, en dus knipten we een stuk patroondeel weg.

Vervolgens werd de schaar gezet in een grijze tricot stof, gekocht op het stoffenspektakel, dat eigenlijk een T-shirt ging worden. Er werd gepast, waarna verschillende afwerkingsopties werden voorgesteld want het mag niet golven mama.
Tja, je moet er wat voor over hebben niet?

Bij deze stel ik jullie een drie kwart cirkelrok voor, afgewerkt met een eenvoudige zoom. Nu nog hopen dat de rok meer uit de kast komt dan het vorige exemplaar dat voor haar werd gemaakt.

Oh, en de proefrok die werd aangeslagen door de jongste. Als het genoeg zwiert is het voor haar meer dan OK. Gelukkig zijn ze hier niet allemaal zo veeleisend.

Mama, graag nog een stuk of zes!

Erg origineel kan je deze creatie niet noemen. De a nana's stof zag je waarschijnlijk reeds op menig blog verschijnen en de Julia sweater is ook niet bepaald een onbekend patroon.

De oudste dochter was jaloers op mijn sweater en wou net hetzelfde exemplaar voor haarzelf. Dat vond ik niet zo een geweldig idee dus werden op het web leuke tricot stoffen gespot. Haar oog viel, een heel klein beetje gestuurd door mama, op de ananassen stof. Net dat weekend stond Petite Couture op De Bonte Fabriek dus wij richting Sint-Niklaas. 

De trui zit echt snel in elkaar. Ditmaal lukte het om ook effectief de diepe halsuitsnijding te knippen. Wel werd de hals afgewerkt met een bies, dat staat net wat properder.

De reactie van de dochter toen ze de trui paste: 'Oh mama, die trui zit echt zalig. Als je nog een beetje tijd hebt doe er mij dan nog maar een stuk of...... hmmmm zes!'

Dubbel feest!

Anna werd eind april drie en omdat Britt ook jarig is in mei maken we er steeds een dubbel feest van. De feestdatum werd vastgelegd op 31 mei, waardoor ik nog massa's tijd had om een cadeautje in elkaar te steken.

Door omstandigheden werd de datum verschoven naar 14 mei, de verjaardag van mijn eigenste middelste meid die 14 werd. En die nieuwe deadline, die samenviel met het indienen van rapportpunten en het opstellen van examens, die haalde ik helaas niet. 

Ondertussen zijn deze laatste hindernissen voor extra naai-tijd achter de rug en werkte ik het verjaardagscadeau af.

Op 'De Bonte Fabriek' kocht ik het Finch Fabrics paneel Pluisjes en beer, bij de zeer vriendelijke webshophouders van 'Fairy Tailors', met de bedoeling er een Julia sweater uit te maken. Omdat ik het voorpand dan moest verknippen werd plan B ingeroepen. In een Ottobre uit 2012, met dank aan Geertrui,  vond ik een leuk tuniek patroon waarmee ik aan de slag ging.

Mijn grote jongedames vinden het tuniekje super schattig. Gelukkig passen ze geen van alle drie in maatje 104, zodat het eindresultaat binnenkort rond Anna's lijfje te zien zal zijn.

Mijn eerste Belladonna jurk

De maand mei is standaard een drukke periode op school. Nadat alle examens werden opgesteld en de rapportperiode voor het laatste dagelijkse werk wordt afgesloten keert de rust een beetje weer. Zover is het nog niet, maar het einde nadert en het vooruitzicht naar vakantie komt reeds voorzichtig piepen.

De naaitijd was de laatste weken dan ook enigszins beperkt. Toch slaagden we erin tussen alle bedrijvigheden door een Belladonna jurk af te krijgen voor de oudste. Hij stond reeds lang op de planning, die jurk. En omdat pubers en geduld geen 'match made in heaven' blijkt te zijn ben ik niet de enige die blij is dat hij eindelijk klaar is.

Wonder boven wonder pasten mijn oudste haar afmetingen binnen één en dezelfde maat. Ik moest dan ook niets aanpassen aan het patroon. Nu kan ik al een tijdje niet meer spreken over mijn kleine meid, maar ik was toch verbaasd toen bleek dat ik maatje 44 moest overtekenen voor mijn 15-jarige. We zullen het maar op de Franse maten steken.

Omdat het dunne Strass stofje haar een beetje teveel doorkijk zou bezorgen, werd de hele jurk gevoerd en moest ik noodgedwongen afwijken van de werkbeschrijving. Het voeren van het rugpand bezorgde mij het nodige denkwerk, maar het is gelukt.

 

 De dochter is in de wolken met haar nieuwste aanwinst en ik moet eerlijk toegeven dat het model haar goed gaat. Ze heeft er zelfs al een tweede besteld, al zal ze ook daarvoor nog wat geduld moeten uitoefenen.

Het kleed van Echternach

De naaimachine stond enkele weken werkloos te wezen wegens gebrek aan tijd en een schoolreis naar zonnigere oorden. Ondertussen zijn we al even terug thuis en werd de paasvakantie naarstig gebruikt om menig schoolwerk te verrichten. Kwestie van wat voorsprong te nemen.

 

En tussen al dat school- en huishoudelijk werk mag een mens al een keer ontspannen niet? 

Ik maakte een Jill jurk uit La Maison Victor voor mijn kleinste jongedame. De kinderen zaten tijdens de paasvakantie met oma aan zee, ideale naai omstandigheden dus. 

Ik deed een verdienstelijke poging de print te laten doorlopen aan de rits en omdat dat nooit ging lukken met alle verschillende delen van het voorpand ging ik daar voor een contrasterend kleurtje. De reeds gekochte blinde rits was toevallig net dezelfde kleur als het overschotje van hier. Een toevalstreffer!

En toen de jongste spruit het kleed aandeed werd mijn vermoeden bevestigd. Er klopte duidelijk iets niet. Om één of andere obscure reden had ik het voor mekaar gekregen linker en rechter boven voorpand om te wisselen. 

In eerste instantie dacht ik, ze zal het zo ook wel aandoen. Na een nacht bezinning werd het tornmes bovengehaald. Het lostornen en opnieuw in elkaar steken duurde langer dan de assemblage van het kleed zelf. Ah ja, want alles was netjes samen overlocked.

 

Gelukkig is Maud blij met haar nieuwe garderobe uitbreiding. Ideaal ook om, samen met neefje Rik, paaseitjes te gaan rapen bij oma, die de paashaas op bestelling liet komen als iedereen een gaatje in zijn agenda had. Ze wisten wel een beetje van de warmte.

De andere dames staan in de wachtrij. Eerst op de planning staat een Belladonna jurk voor de oudste. Ze koos een zeer dun katoentje en dus moet de jurk helemaal worden gevoerd. En hoe ik dat ga klaarspelen, daar moet ik mijn hoofd nog eens grondig over breken.

Vijgen na pasen

Ergens in januari begon ik eraan, tijdens de twee wekelijkse naailes.

  
Met andere tussendoor projectjes kreeg die Martini dress uit LMV traag maar gestaag vorm.

 Eindelijk is hij klaar. 

Veel te laat want de zomer staat voor de deur en in het wollen Strass stofje is dat natuurlijk veel te warm. 

Er ligt er hier dus in de kast al eentje te wachten tot het weer winter wordt. Maar laat dat nog maar even duren.