In ruil voor Rik zijn wensen.

Ook Rik kreeg een handgemaakt cadeautje in ruil voor zijn wensen. Het werd de omkeerbare trui uit Stof voor durf-het-zelvers 2. De trui werd ingepakt met het autostofje aan de buitenzijde. Kwestie van als meter hoog te scoren bij het drie-jarige petekind. 

 

Aan de zus werd subtiel medegedeeld dat de auto's ook best aan de binnenkant kunnen. Ah ja, want de trui is omkeerbaar. En het autostofje van De stoffenkamer is ook net iets zachter dan het blauwe Strass stofje.

Het kind werd ook voorzien van  een bijpassende broek, die ze professioneel inpakten in de winkel en waarvan ik dus geen foto heb. Oorspronkelijk was het plan er zelf ééntje te maken, helaas ontbrak de tijd daarvoor.

In ruil voor Anna's wensen



Nog voor de trui met knopen van Britt onder de naaimachine vandaan kwam werd er reeds een exemplaar vervaardigd. Eéntje voor Anna.

 

Sinds de herfstvakantie gaat de kleinste uk van de familie naar school en dus had zij een nieuwjaarsbriefje klaar voor haar peter.

In combinatie met de gegeerde Strass stof werd bij Koning uil een bijpassend Froy en Dind katoentje gekocht. De trui werd een beetje verlengd met een extra boord omdat hij er nogal kort uitzag.

Van de rest werd een bijpassen rimpelrokje gemaakt. De elastiek vonden we bij Mertens in Melle.

En samen ziet dat er dan zo uit. Het pakketje werd nog aangevuld met een T-shirt, kwestie van helemaal gekleed de deur uit te kunnen.

 

Wannabee een truienexpert...

... maar ben dat duidelijk nog niet!

Tussen het produceren van enkele nieuwjaarscadeaus, die uiteraard het bloglicht nog niet mogen zien, zorgen we ook voor projectjes die hier wel reeds mogen verschijnen. Kwestie dat er hier af en toe nog iets te lezen valt.

In de tweede versie van Stof voor durf-het-zelvers viel mijn oog onmiddellijk op de trui met knopen op de schouder. Ik wou er eentje maken voor Britt, de middelste 13-jarige dochter en zoals het moet volgens de boekjes werd dochterlief eerst opgemeten. Voor maatje 164 was de borstomtrek net 1 cm te breed, dat moest nog net lukken.

Een overschot van dit exemplaar, ik zei toch dat er meer dan één gegadigde was, bleek net genoeg om alle patroondelen eruit te krijgen. Voor het bovendeel koos Britt een effen stof in glanskatoen van Mis-en-plis. Bij Veritas vonden we knoopjes in exact hetzelfde kleur als de effen stof. Een voltreffer!

De uitleg voor het assembleren van de trui werd slaafs gevolgd en voor de mouwen en boord werden omgezoomd gepast.

En toen kwam de teleurstelling, ze leek wel een bodybuilder. Het stuk ter hoogte van de borst was veel te breed en viel niet mooi. Om de schouders te laten aansluiten zou ze enkele maanden in de fitness moeten doorbrengen. En het kind gaat al 3 keer per week zwemmen.

Kwam het door het glanskatoen dat wat stijver was, kwam het door het patroon, Joost mag het weten. De trui in wording werd aan de kant gegooid tot ik 's avonds een ingeving kreeg en het patroon van de leather sweater van La Maison Victor erbij haalde. 

Voor dezelfde maat bleken de patroondelen ter hoogte van de borst en schouder veel smaller. De trui werd uit elkaar geknipt, overlocksteken lostornen staat niet in mijn woordenboek, aangepast en terug in elkaar gestoken om vervolgens overlockreepje per overlockreepje verder te versmallen tot het gewenste resultaat.

Veel beter nu!

Inspiratieoverload

Veel ideeën...

En nu ik mezelf in recordtempo doorheen de eerste stapel examens heb geworsteld en het volgende pakket pas morgen binnenkomt ga ik genieten van mijn extra naaitijd!

To be continued ...

Een nieuw jasje voor het mama speelgoed.

Met drie dames in huis is de i-pad hier zelden ter beschikking van het wat oudere publiek (lees de ouders). En als de meiden in hun bed liggen en het kleinnood wel ter beschikking komt, heeft die meestal niet veel batterij meer over. Herkenbaar?

Maar daar zal ik vanaf nu geen last meer van hebben want mama kreeg nieuw speelgoed en die nieuwe aanwinst werd voorzien van een vrolijk jasje. 

Hiervoor vergeleek ik eerst de i-pad met de i-padhoes uit Stof Voor Durf Het Zelvers, om tot de constatatie te komen dat er aan elke zijde een marge van 2,5 cm werd genomen (naadwaarde niet inbegrepen). Vervolgens tekenden we de nieuwe tablet over op een blad papier en namen ook hier overal 2,5 cm extra.

We kozen een vrolijk stofje en gingen een namiddag aan de slag, et voilà ... de nieuwe tablet kan in stijl worden meegenomen.

 

 

PS: Heeft u mijn fout al ontdekt?

Kleedjesweer!!!

Hier genieten we volop van een zalig herfstzonnetje en konden het niet laten de sandalen en kleedjes afgelopen week terug uit de kasten te toveren.

Het is heerlijk om terug rond te lopen met blote benen, de zon op je gezicht te voelen en eens niet doorweekt thuis te komen na de 11 kilometer lange fietstocht van school naar huis.

Van ons mag het nog even blijven duren!

Dit kleedje rolde in het voorjaar vanonder de naaimachine.
Stof-voor-durf-het-zelvers zorgde voor de nodige inspiratie. Het bovenstukje uit het boek werd gecombineerd met het stolplooirokje.
Het stofje heeft ze zelf gekozen op het stoffenspektakel in Mechelen.

Heeft u al gezien hoe mooi de tekening doorloopt ter hoogte van de rits?

PS: Toen ik ons kleinste meisje woensdag ging afhalen op school en we in de auto zaten om huiswaarts te rijden zei ze: 'Mama, ik ben nog iets vergeten. Je moet aan Ellen zeggen dat jij dit kleedje hebt gemaakt want ze gelooft mijn niet.'