Ondertussen staat 20 augustus voor eeuwig in ons geheugen gegrift als de dag waarop we in Parijs telefoon kregen van het thuisfront. Eline besloot op een keizerlijke manier de wereld te verkennen en zorgde ervoor dat kleine Anna grote zus werd.
Mijn wederhelft en zijn broer hebben duidelijk hun specialiteit gekozen, waardoor oma het ondertussen moet stellen met vijf kleindochters. Mijn meisjes vinden een nichtje erbij geweldig en uiteraard zakten we, eenmaal terug uit Parijs, al eens af naar het verre Leuven om haar te bewonderen.
En ik, ik denk na over wat ik voor deze meid ga maken om haar te verwelkomen. Een slaapzak, een vlinderdeken, een kruippakje, een kleedje of babymutsje,...
De mogelijkheden zijn eindeloos, mijn tijd helaas niet.
