Warm wintergerief

Ik ben nogal een koukleum. De temperatuur van mijn handen en voeten zijn nog het best te vergelijken met die van een ijssculptuur, dikke-truien-dag is niet aan mij besteed en thuis ligt er standaard een fleece trui klaar om over mijn kleding aan te trekken in barre tijden. (Lees: Als de rest van de familie ook thuis is en ik de verwarming niet stiekem een graadje hoger kan zetten.) 

Het hoeft dan ook geen verdere uitleg dat, volgens mij,  een lekker warme trui in niemand zijn kast mag ontbreken. Tijdens de krokusvakantie werd de jongste van een zacht en warm exemplaar voorzien. Het werd een Lewis Hoodie uit de lente editie van LMV in een doorstikte sweater stof. Als voering voor de kap en de zak gebruikte ik een overschotje van een Froy & Dind tricot. 

De trui werd in stukken en brokken in elkaar gestoken en had tijdens de vakantie enkel nog nood aan wat finishing touch. Omdat de jongste niet van de meest zorgzame soort is als het op kleding aankomt wou ik kamsnaps vermijden. Er doemden scenario's op in mijn hoofd vergelijkbaar met haar prinsessenkleed, ja dat uit de vorige blogpost, dat euhm laten we zeggen beschadigd werd tijdens het carnavalsfeest op school. Echt zonde!

Ik ging dus voor gewone knopen maar dat was buiten de naaimachine gerekend die weigerde om doorheen vier lagen dikke sweaterstof knoopsgaten te stikken. Tja, ze zullen in LMV met rede gekozen hebben de trui af te werken met drukknopen. Op naar plan B waar er toch werd geopteerd voor kamsnaps, met de nodige instructies naar de dochter toe. Verdoken kamsnaps doorheen minder lagen stof. De knopen werden er opgenaaid ter versiering en om de restanten van mijn mislukt knoopsgat tornwerk te camoufleren. Maar sssssst, dat laatste zeggen we tegen niemand, afgesproken?

Prinses Maud

Heel lang geleden werd er in de grote stad een klein, lief prinsesje geboren, prinses Maud. Maud groeide op met twee grote zussen aan haar zijde en dat had zowel voor- als nadelen. 

Na ruim negen jaar was Maud het beu om de roze prinsessenjurken van haar zussen af te moeten dragen. Ze wou zelf een prinsessenjurk kiezen, eentje in een andere kleur dan roze.

En wat kan je als kleine prinses het beste doen om je dromen waar te maken? Juist ja, je fluistert ze in het oor van je oma. Want oma's zijn gevoelig voor kleine meisjesdromen en ook al heeft oma geen toverstaf om jurken te toveren, ze heeft wel een naaimachine om er eentje te maken.

Tijdens een logeerpartij troonde oma Maud mee naar de stoffenwinkel. Ze koos er zelf voor groen en omdat prinsessen wel houden van een beetje bling bling ook voor goud.

Weken werd er gezwoegd en gezweet aan de jurk. Er werd gevloekt op de gouden stof die niet zo goed meewerkte en de deadline, het grote prinsessenfeest op school, naderde met rasse schreden.

Vorig weekend was kleed klaar en werd het door de speciale oma en opa koerierdienst helemaal tot in de stad gebracht. Prinses Maud was blij en straalt vandaag in haar groene prinsessenjurk op het grote prinsessenbal op school.

In ruil voor Rik zijn wensen (2016)

Enige tijd geleden vroeg ik aan mijn zus wat Rik nog kon gebruiken in zijn kleerkast. De kleine man had kleding genoeg, maar een pyjama kon nog wel bij. Kleine jongens van vier zijn meestal niet zo happy met pakketjes die kleding bevatten dus dacht deze meter diep na hoe ze het ventje wel konden bekoren. 

Kleine jongens van vier zijn wel gek op tekenfilms, bij Rik staan Cars en de Minions bovenaan de favorietenlijst. Dit kwam ik te weten doordat mijn zus quotes bijhoudt van zoonlief die ik kan volgen op Instagram. Laatst had hij gezegd een leuke naam te weten vóór een eventuele toekomstige hond. Kevin zou het worden. Blijkbaar hebben die gele mannetjes namen. 

Dus toen mijn collega Geertrui een prachtige Minions tricot toonde viel alles op zijn plaats. Een Minions pyjama zou het worden. Ik mocht zelfs een stukje overkopen van haar meter die ze kocht bij Little Vixen. Bijhorend effen tricot haalde ik bij Artevelde stoffen in Gent. Zowel het patroon van de broek als van het T-shirt komen uit Ottobre van respectievelijk winter 2014 en lente 2012.

Zijn reactie bij het openen van het cadeau was goud waard. 'Oh, mama kijk de Minions. Wauw dit is de coolste pyjama ooit.' Smelt!

Tot slot nog enkele quotes van de kleine mondige vierjarige, gewoon omdat ze zo grappig zijn.

'Mama, ik wil skypen met de Sint!' was zijn antwoord toen mij zus vroeg of hij geen brief zou schrijven naar de goed heilig man.

'Mag ik een ijsje?' Ijsjes zij geen ontbijt Rik. 'Maar mijn buik is zo warm die heeft echt iets koud nodig.'

'Mama, ik ben gemugged.'

'Mama, ik ben vergeten wat ik vergeten ben.'

Uitslag give-away, poging nummer twee

Als je in de berichten terug gaat zie je nog sporen

van de uitslag van de give-away.

De winnaars lieten niets van zich horen,

noch Ellen, noch Lotte Pothé.

Jammer, want het was hen gegund

maar er zijn grenzen aan mijn geduld.

Daarom een tweede poging zowaar,

wie weet ben jij de nieuwe winnaar?

             Voor: 

 

 

             Voor:

 

Scarlette en Wapiti, sturen jullie mij jullie gegevens door?

Ik hoop dat ik snel iets van jullie hoor!

metimebyseija@gmail.com

Eéntje om te knuffelen

Ook kleine zus Eline, de nieuwste aanwinst van de familie, werd voorzien van een handgemaakte cadeautje. Het werd een One-to-hug babyjasje. 

  
Uit de vele opties die het patroon rijk ik koos in voor een eenvoudige versie met deelbare kap. 

Hoewel er hier nog geen sneeuwvlok te bespeuren valt is dat in andere delen van het land wel reeds het geval. Eline is in ieder geval 'sneeuwproof' met dit warme jasje. Zowel fleece, paspel als buitenstof werden in De Stoffenkamer gehaald, bijpassende kamsnaps komen uit de voorraad. En wegens gebrek aan een echte baby mocht Baby Born dienst doen als paspop, letterlijk en figuurlijk.

In ruil voor Anna's wensen (2016)

De echtgenoot is peter van een kleine telg in de familie. Kleine Anna werd ondertussen grote zus van Eline.

Voor Anna maakte ik een Robyn rokje uit de november editie van La Maison Victor.

Op stoffenjacht in De Stoffenkamer kocht ik twee Soft Cactus stofjes uit hetzelfde kleurenthema. Ook de knoopjes komen uit Helena's winkel.

En wonder boven wonder zit er in de nieuwe collectie van Filou and friends een giletje in het perfecte oranje.

A match made in heaven!

Het is de beurt aan....

Britt.

De vorige Tilda top bleek een schot in de roos. Hij zit makkelijk en werd geapprecieerd door de vriendinnen, zeer belangrijk als je veertien bent. Er werd dus een tweede exemplaar gemaakt in een zilveren tricot stof die door de dochter in kwestie zelf werd gekozen op De Bonte Fabriek bij Bambiblauw.

Patroonrecyclage verhoogt de efficiëntie waardoor het topje vrij snel in elkaar stak. Alleen heb ik het gevoel dat dit exemplaar minder uit de kast gaat komen. De tricot stof blijkt niet van de soepele soort te zijn waardoor het eerder op een robotpakje lijkt dan op een makkelijk zittend topje.

Deze Tilda top werd bijgevolg nog niet gedragen en wacht nu op een wasbeurt in de hoop dat die ten goede komt aan de soepelheid van het geheel.

Tot slot nog even dit: