Helaas niet gewonnen...

Helaas niet gewonnen bij de Compagnie M. wedstrijd. Toch wil ik iedereen bedanken die voor mij heeft gestemd. Ik vond het in ieder geval leuk om mee te doen. En mee doen is belangrijker dan winnen. Niet?

Het niet in de prijzen vallen hield ons niet tegen uitgebreid te feesten, want er werd er hier eentje acht!

Eentje die geen taart lust, maar wel cake.

Waardoor wij meer konden smullen van de chocoladetaart mmmmmmm!

 

 

Onder de genodigden was er ook kleine Anna, met het Mara kleedje aan. Hoog tijd dus voor 'aan' foto's!

 

 

 

Wij zijn hier vooral gek op die schattige krulletjes die ze van haar mama meekreeg.

 

 

Voor sfeer en gezelligheid!

Vrijdag ging het voorbereidings- en verbeterwerk verbazingwekkend vlot. Zo rond een uur of twee was het reeds achter de rug.

Ik denk dat mijn voornemen om in de namiddag mijn kussens verder af te werken er voor iets tussen zat. Want eerst schoolwerk en dan ontspanning! Soms moet een mens doelstellingen voor ogen stellen niet?

Met haar tutorial kussens met paspel maken is echt een fluitje van een cent. De kussens staken op een mum van tijd in elkaar.

 

Canvas stof Koning uil, paspel van de Stoffenkamer

Zou ik jullie nog om een gunst mogen vragen? Willen jullie op mijn inzending stemmen in de Compagnie-m wedstrijd. Via deze link kom je snel op de juiste pagina terecht. Klikken op het grijze hartje. Alvast heel erg bedankt voor de moeite. 

Happy valentines day!

Op vrijdag ben ik helemaal alleen thuis en geniet ik van lekker lang in bed liggen (allée toch tot 8u15), van zalige momenten van stilte, van rustig mijn schoolwerk doen achter mijn bureau, van blogs lezen, van....

Vanmorgen was ik blij verrast chocoladehartjes op mijn ontbijtbord te zien liggen.

 

 

Toen de dames deze namiddag terug kwamen van school vroegen ze meteen of ik de hartjes had gezien.

 

Kon ik daar dan naast kijken?

 

Ze wisten mij ook te vertellen dat ik  elf hartjes had gekregen (ik had ze niet geteld en op de foto is te zien wat er nog over blijft na een dagje :) ) en zij maar twee. En dat dit wil zeggen dat papa mij 5,5 keer liever ziet dan hen.

 

Tja, ...

 

 

 

 

No stashbusting for me!

Vandaag stond er in de Seija agenda een stoffenverkoop van Strass op de planning. De man des huizes vond het er zwaar over dat ik vanuit Gent helemaal richting Deurne ging om simpelweg stofjes aan te schaffen. Maar ach, we leven maar één keer, ik was er nog nooit geweest en vond de stoffen van de zomercollectie prachtig.

Gelukkig werkt diezelfde echtgenoot in het Antwerpse en kon ik 's ochtends met de auto mee naar "'t stad". Ik kreeg zelfs de hele verdere dag de auto ter beschikking en hoefde dus niet te bussen/treinen/bussen.

En daar stond ik dan om 8u45 in de gietende regen aan de ingang van het Strass magazijn. Tot mijn grote verbazing was ik daar helemaal niet alleen, zo meer dan een uur voor openingstijd en waren ze zo vriendelijk om de poort open te doen, zodat we konden schuilen.

Achteraf bekeken was dit vroege uur een voordeel want in een mum van tijd werd het hele magazijn gevuld met mensen. Mijn god nooit gedacht dat daar zoveel volk zou zijn! (Ik vroeg mij dan af of er nog bloggers zouden rondlopen. Vast wel.)

Tegen die tijd had ik mijn stofjes al gevonden.

De buit van vandaag:

De bovenste twee zijn katoen, de onderste is tricot.

 

Een zeer fijn katoentje.

 

Steviger groen-wit katoen.

Benieuwd welke stofjes straks het meest gegeerd zullen zijn na thuiskomst van de dames. Ik ben vooral van fan de bovenste.

Mama, kan jij borduren???

Dochterlief kreeg voor het vak Nederlands de opdracht een creatieve  uitnodiging te maken voor het gezond ontbijt op school. De uitnodiging moest gericht zijn aan mevrouw de directeur.

Helemaal in de ban van het poppenboek van tante Hilde besloot mijn middelste meid een pop te maken, deze te voorzien van een mini handtasje en daar de uitnodiging voor het gezond ontbijt in te stoppen.

Ze ging volledig zelf aan de slag met haar eigen naaimachine en dat lukt wonderwel. Mama kwam pas in actie om het lijfje, de poep volgens de dames, toe te naaien. Ik kreeg instructies: 'Wel met een onzichtbare steek he mama! Je kan in het boek lezen hoe dat moet!'

En toen kwam de vraag of ik ook kon borduren want de pop moest van een poppengezichtje worden voorzien. Herinneringen van mijn lagere schoolperiode kwamen terug naar boven. Iedereen kent wel die obligate oefeningen met kruisjessteek waar de jongens net iets minder bedreven in waren dan de meisjes. Ik dacht dat ze dat ondertussen hadden afgeschaft in de lagere school maar als ik mijn jongste spruit ga afhalen zie ik nog steeds kinderen in de weer met gekleurde dmc draden.

En zo geschiedde dat ik terug aan de slag ging met naald en draad. In sneltempo want pubers en plannen dat gaat niet zo goed samen. Ik had dus een strakke, lees morgen moet ik het afgeven mama, deadline. En dat is dan ook meteen de reden voor de nachtelijke foto's.

De pop werd ook voorzien van een eenvoudig kleedje en schoentjes want zo in je blootje toekomen op een gezond ontbijt dat doe je niet.

De klasgenoten waren in ieder geval enthousiast. Hopelijk is haar juf dat ook.

Het leven zoals het is...

Morgen,  zaterdag, wordt een dag van extremen, een dag vol emoties, een dag waar ik tegen op zie, een dag waar ik al een tijdje naar uitkijk.

Deze week is mijn peter overleden en zaterdag om 10 uur staat de begrafenis op de planning. Tijdens de gebedsdienst wordt van mij, als enige petekind, verwacht dat ik een tekstje voorlees. Na de dienst volgt de koffietafel.

Wat later diezelfde dag trouwt een vriendin van mij. We kennen elkaar al sinds het eerste middelbaar. Na heel wat woelige watertjes te hebben doorzwommen heeft ze eindelijk de liefde van haar leven gevonden, al had ze die al een tijdje zonder het te beseffen aan haar zijde. De trouwceremonie vindt plaats om 16u30 en ook op deze dienst zal ik vooraan staan om een gedicht voor te lezen. Na de ceremonie volgt uiteraard een trouwfeest waar we mee aanschuiven aan tafel.

Voor deze trouwpartij was ik al enige tijd aan het brainstormen voor een leuk handgemaakt cadeau. (De jeugdvriendin heeft namelijk zelf ook een naaimachine.) Her en der zag ik leuke trouwkussen verschijnen geïnspireerd op de trouwuitnodiging. De trouwkaart die in mijn brievenbus viel zorgde niet voor een 'yes' (de dochters maken daar steevast zo een gebaar bij) moment, een zinnetje binnenin gaf wel de nodige inspiratie. Een zinnetje dat ook zorgde voor de nodige outfit-stress.

 

 

Een volledige avond heb ik hartjes zitten knippen uit flockfolie want zo een flockfoliesnijmachine dat heb ik niet. De kleinste exemplaren deden moeilijk tijdens het strijken maar het is allemaal goed gekomen en met heel veel plezier gedaan hoor Katja!!

 

 

 

Effen petroleumblauw canvas, flockfolie en paspel allemaal Koning uil

 

Laten we eens een kleedje maken!

Afgelopen woensdag startte een nieuwe Femma lessenreeks. Deze keer gaan we ons verdiepen in het maken van een kleedje. Er werden hiervoor zelfs 10 lessen voorzien (de laatste 4 lessen mogen we nog iets anders fabriceren).

Voor aanvang van de reeks werd al zwaar nagedacht over hoe het kleed er moest uitzien. Ik kon niet direct een patroon vinden dat aan al mijn verwachtingen voldeed  maar vond wel een  leuke foto van een kleed uit de komende lentecollectie op het web.

Zomercollectie  2014 Avanlanche

De foto werd meegenomen in de hoop dat dit voldoende was. En ja hoor de naai juf  was mij welgezind. We zochten een patroon in een boekje als basis en gaan dit aanpassen tot het ideale kleed.

De eerste les is voorbijgevlogen. De uitleg voor het aanpassen van het patroon aan je eigen maten werd naarstig genoteerd. Er werd gemeten, getekend en gegomd. Mijn patroon is zelfs nog niet klaar!

Gisteren ging ik op stoffenjacht en omdat een voltijds werkende vrouw met drie dochters nu eenmaal geen hopen van tijd heeft om verschillende stoffenwinkel af te schuimen reden we meteen richting Schellebelle. Voor de eerste keer bezocht ik Stoffen van Leuven en ik moet zeggen dat ik onder de indruk was het aanbod. Tussen de (nog) beperkte zomerstofjes voldeed dit exemplaar aan mijn wensen:

 

Op naar les 2!
Wordt vervolgd.....